Το μικρό πανηγυράκι της Αγίας Τριάδος (VD & φώτο)

Του Αγίου Πνεύματος σήμερα και στο χωριό τιμήσαμε με μικρό πανηγυράκι την εικόνα της Αγίας Τριάδος. Χρόνια πολλά και... καλή μας φώτιση! 

Διαβάστε περισσότερα...

Η 25η Μαρτίου και το Πάσχα στο παλιό Καστρί

Η συνεργασία μας με την δασκάλα Αρετή Καβάσαλη Αναστασοπούλου που ξεκίνησε εδώ και εδώ συνεχίζεται...

Ζητώντας ταπεινά συγνώμη από την κ. Αρετή και τους αναγνώστες μας που λόγω φόρτου εργασίας δεν καταφέραμε να δακτυλογραφήσουμε τα χειρόγραφα κείμενα που μας έστειλε για να καλύψει την επικαιρότητα της 25ης Μαρτιου και  του Πάσχα παραθέτουμε με καθυστέρηση δύο μήνων τα υπέροχα κειμενά της....

25η Μαρτίου 

Η εθνική μας εορτή κάποτε...

Προ ημερών βρέθηκα στο σπίτι του κύριου Ευάγγελου Παναγιώτου. Είναι ένας δάσκαλος που ξεχωρίζει ανάμεσα στους συναδέλφους του. Πάντα ευγενικός και καλοσυνάτος.
Κάθε χρόνο την 25η Μαρτίου, την ημέρα της συνταξιοδότησής του, κάνει γιορτή. Όπως ο ίδιος υποστηρίζει, η μέρα αυτή αποτελεί σταθμό της ζωής του, όχι γιατί έγινε απόμαχος της ζωής, όχι γιατί οδηγείται προς τα γηρατειά ή ακόμη πέρα, αλλά γιατί αισθάνεται άδειος. Γιατί έπαψε να είναι δάσκαλος, του έχει λείψει αυτό το γεμάτο αθωότητα και εμπιστοσύνη παιδικό βλέμμα και αδυνατεί τώρα πια να τα χαϊδεύει με τη δική του πατρική ματιά. Το μόνο που του μένει τώρα πια είναι κάθε τέτοια μέρα να βρίσκεται έστω και για μια βραδιά ανάμεσα σ' αυτούς που βρίσκονται ανάμεσα στα παιδιά και νάτος κι απόψε, κάτι έχει να πει στον καθένα από τους 15 επισκέπτες του. Όμορφο και ενθαρρυντικό. Και η συζήτηση συνεχίζεται και κάποτε φτάνει στην εορτή του Ευαγγελισμού που σε λίγες μέρες εορτάζουμε. Τότε ο καθένας αναφέρεται στο προσωπικό του πρόγραμμα εκείνης της ημέρας. Άλλος μίλησε για εκδρομή, άλλος για κοντινή βόλτα με τη γυναίκα του και τα παιδιά του, κάποια δάσκαλα προτίμησε το χουζούρι και την ξεκούραση αφού ήταν ελεύθερη από το σχολείο και ο κύριος Ευάγγελος όπως έχει ακουμπήσει το κεφάλι του στο δεξί του χέρι και ήταν πεσμένος δεξιά της πολυθρόνας έμοιαζε φευγάτος. Αυτό καταλάβα για μια στιγμή που του έριξα μια ματιά καθώς ήταν απέναντι μου. Όμως έγινε από όλους αντιληπτή εκείνη σιωπή που βροντοφωνούσε και παίρνοντας το θάρρος η πιο νέα και σπιρτόζα δασκάλα, η οποία έτυχε να είναι και γειτόνισσά του διακόπτοντας τη σιωπή και απευθυνόμενη προς το μέρος του του είπε χαριτολογώντας.
-Ο σεβαστός μας δάσκαλος δεν έχει τίποτα να μας πει;
- Και βέβαια έχω, αφού μόλις γύρισα από ένα μακρινό ταξίδι στο παρελθόν. Δεν ξέρω αν θα θέλατε να συμπορευτείτε μαζί μου.
-Ακούμε με χαρά, είπαν όλοι μαζί με μια φωνή σαν μαθητές στην τάξη.
Εκείνος καλοκάθισε στη θέση του, ήπιε μια γουλιά ποτό, έτριψε με ικανοποιήση τα χέρια του και άρχισε.
-Ελάτε λοιπόν μαζί μου στο τελευταίο εορτασμό του Ευαγγελισμού πριν χαιρετήσω μαθητές, σχολικές γιορτές και σχολική ζωή για πάντα. Πριν αρχίσει ο εορτασμός ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη σταματάτε το χρόνο και με γυρίζεται σε χρόνια περασμένα, γεμάτα ιερές συγκινήσεις που μιλούσαμε πρόσωπο με πρόσωπο με την Ελλάδα μας και τα ηρωικά παιδιά της και δεχόμαστε μαζί με την ευγνωμοσύνη μας να δεχόμαστε την πρόσκλησή της να ζούμε με ιδανικά και αξίες.

Και τώρα ας αρχίσουμε την εθνική γιορτή μας. Οι εθνικές εκδηλώσεις άρχιζαν από την παραμονή. Είχαμε ξεχωριστή γιορτή για τη σημαία. Από αυτή τη γιορτή θα αρκεστώ μόνο στις προτροπές που είχε κάνει ο διευθυντής του σχολείου στους μαθητές. Παιδιά μου, έλεγε φανερά συγκινημένος δείχνοντας τη γαλανόλευκη. Αυτό που αντικρίζετε είναι η φωτογραφία της πατρίδας μας, είναι ολοζώντανη η Ελλάδα μας. Πίσω από το γαλανόλευκό πανί με τα μάτια της ψυχής μας διακρίνουμε το άλικο αίμα των ηρώων μας. Παιδιά μου τη σημαία και τα μάτια σας. Ούτε ένα σπίτι χωρίς σημαία και ούτε μία σημαία χωρίς αγάπη και ευγνωμοσύνη. Το χρωστάμε σ' αυτούς που θυσιάστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Και η γιορτή συνεχίζεται. Ελάτε και εσείς μαζί μας στον εορτασμό της Μεγάλης μέρας.

25η Μαρτίου 1979 στην πλατεία Καστρίου 

Στην απορία που έδειξαν μερικοί απάντησε ο κύριος Ευάγγελος. Αγαπητοί μου, πριν ακόμα φωτίσει, με το γλυκοχάραμα δάσκαλοι και παιδιά των ανωτέρων τάξεων που ήταν τότε πολλά σε κάθε τάξη, περιδιάβαιναν τους δρόμους του χωριού με σάλπιγγες, τύμπανα, πατριωτικά τραγούδια που ενθουσίαζαν τους κατοίκους και πολλοί απ' αυτούς έπαιρναν μέρος σε αυτήν την πατριωτική εκδήλωση. Στη συνέχεια οι μαθητές ντυμένοι με εθνικές στολές και με τη σημαία να προπορεύεται μαζί με όλους τους δασκάλους από νωρίς βρίσκονταν στην εκκλησία. Μετά τη λειτουργία, στην πλατεία σύσσωμος ο λαός, οι αρχές και τα σχολεία. Για τη συνέχεια Δοξολογία και κατάθεση στεφάνων στο ηρώον από τις αρχές και τα παιδιά. Ακολουθούσε λίγη μεσημεριανή ξεκούραση και το απόγευμα εθνικοί χοροί στην πλατεία. Στη συνέχεια, οι επίσημοι αλλά και απλοί πολίτες έμπαιναν στο χώρο ο οποίος συνεχιζόταν ως το βραδάκι και η εορτή έκλεινε αργά το βράδυ με τα δράματα εκμέρους των μεγάλων μαθητών. Έπαιζαν έργα εμπνευσμένα από τα δραματικά γεγονότα και τη ζωή των ηρώων και η εορτή έφτανε στο τέλος της με το ξεχείλισμα του πατριωτικού ενθουσιασμού μικρών και μεγάλων. Η κούραση τόσων ημερών προετοιμασίας δεν μας είχε αγγίξει. Μεθυσμένοι από το αθάνατο κρασί της Ελλάδας μας, όπως έλεγε και ο μεγάλος μας ποιητής ο Παλαμάς, αισθανόμασταν μια γλυκιά ικανοποίηση που είχαμε γεννηθεί σ' αυτή την ακριβοδιαλεγμένη από το Θεό γωνιά της γης. Και έχουμε τον ωραιότερο ήλιο του κόσμου και είναι κατάδικος μας, δεν μπορεί να μας τον πάρει κανείς. Δεν τον χρωστάμε. Ζήτω η ωραία πατρίδα μας!

Και σταυρώνοντας ο κύριος Ευάγγελος τα χέρια του υποκλίθηκε θαρρείς με σεβασμό ενώπιόν της. Και έμεινε για λίγο σιωπηλός και όλοι μας μ’ ένα στόμα. Συνέχισε καλέ μας δάσκαλε. Μη φεύγεις από κείνη την ωραία εποχή. Παιδιά μου, πώς να σας το πω, εκείνο τον καιρό όλοι οι δάσκαλοι κρατούσαμε ψηλά το λάβαρο της ορθοδοξίας και τη σημαία της πατρίδας μας. Η αγωγή των παιδιών μας ήταν ελληνορθόδοξη. Ο κάθε δάσκαλος δηλαδή ήταν υποχρεωμένος να μεταδώσει μαζί με τη γνώση, Χριστό και Ελλάδα. Δεν θέλω να εξιδανικεύσω καταστάσεις και χρόνια περασμένα. Πάντα γίνονταν λάθη, πάντα συνέβαιναν παραλήψεις. Όμως ο κανόνας ήταν κανόνας. Και οι αμελείς και οι ασυνείδητοι χάνονταν μέσα τους πολλούς καλούς. Υπήρχαν και κυβερνήτες και άνθρωποι των γραμμάτων με ήθος. Κάποτε ο Καποδίστριας ο ανεπανάληπτος εκείνος ο μεγάλος Έλληνας κυβερνήτης πήγε σε ένα σχολείο και επέπληξε άσχημα το δάσκαλο επειδή έλειπε από τη βιβλιοθήκη του σχολείου το ευαγγέλιο.Τι άλλο να πω; Ο θεός να βάλει το χέρι του! Πολύ πικραίνομαι με αυτά που βλέπω και ακούω... Και έκλεισε η ωραία εκείνη βραδιά με τα λόγια του Κώστα. Καλέ μας δάσκαλε, ότι και να προσθέσουμε είναι τόσο φτωχό σε αυτά τα υπέροχα που είχες φυλαγμένα στην καρδιά σου και τα μοιράστηκες μαζί μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα απ’ τη δική μας καρδιά γι' αυτή την υπέροχη αποψινή βραδιά. Να ζήσεις, να μας πλουτίζεις και να μας ομορφαίνεις τη δασκαλική μας καρδιά και συνείδηση. Και φύγαμε για τα σπίτια μας. Ο καθένας με τις δικές του σκέψεις και τους προβληματισμούς του. Μακάρι να βρεθούμε γρήγορα κοντά σε αυτόν τον σοφό δάσκαλο και τον φλογερό πατριώτη.

---------------------------------------------------------------------------------------

Ας γιορτάσουμε όλοι μαζί τη λαμπρή στο ΠΑΛΙΟ μας το Καστρί

Λάμπρη!!! Εορτών εορτή! Είναι μια ξεχωριστή μέρα στη ζωή των ανθρώπων. Είναι μια λυτρωτική ανάσα που ξεκουράζει τον άνθρωπο από το τρέξιμο της ζωής. Γι' αυτό πολλές οι προκλήσεις και οι προσκλήσεις για τον εορτασμό της. Με χαρά και εγώ προ ημερών πήρα μια πρόσκληση για το ΠΑΛΙΟ Καστρί. Ίσως αυτό ξαφνιάζει κάποιον αφού το όνομα αυτό δεν είναι γραμμένο στο χάρτη και σωστό είναι αυτό. Έχει όμως γραφτεί στις καρδιές των Καστριτών και στην ιστορία του τόπου μας με τον ιδρώτα των εκλεκτών παλιών δωρητών και των νεότερων πανάξιων ταλαντούχων παιδιών του. Αυτοί όλοι μαζί πιστά κι αγαπημένα χάρισαν ότι καλύτερο είχαν παίρνοντάς το από τον εαυτό τους. Αξίζει λοιπόν αυτό το ΘΑΥΜΑ της ζωής τους να το θυμόμαστε με το νου και την καρδιά αγαπητικά και να παραδειγματιζόμαστε από αυτούς. Ας τοποθετηθούμε εκεί χρονικά λίγο πριν την κατοχή και αργότερα. Τότε που οι Έλληνες κρατούσαν στα χέρια τους τη ζωή τους και δεν φοβόντουσαν μήπως τους την αρπάξει η φοβέρα του πολέμου και η κόλαση του εμφυλίου. Ο αέρας της λευτεριάς χάριζε ελπίδα, όραμα και δίψα για δημιουργία και προσφορά.

Η λαμπρή στο ΠΑΛΙΟ Καστρί. Είναι Μάρτης, οι Καστρίτες θαρρείς ζωντανεύουν από την χειμερινή παγωνιά και απραξία. Και είναι τότε (το 1940 βρέθηκαν κατά την απογραφή 400 πολίτες, οικογένειες) και ήταν οι πιο πολλοί δεμένοι με τη γη τους. Πέφτουν με τα μούτρα στη δουλειά έπρεπε ως το Πάσχα να έχουν τελειώσει την καλλιέργεια των αμπελιών και το φύτεμα των χωραφιών. Έτσι πολύ σύντομα μεταμόρφωσαν τις ραχούλες και τις ρεματιές σε μια ζωγραφιά. Από κοντά και η άνοιξη με το θερμό και αναζωογονητικό της ήλιο, έντυσε πράσινα τα δέντρα, στη γη άπλωσε πλουμιστό χάλι, σκόρπισε παντού λουλούδια. Τα αηδόνια που μήνες σιωπούσαν τώρα κεφάτα γέμιζαν τον αέρα ουρανίες μελωδίες. Τα πολύχρωμα άνθη της πεταλούδας στασιό δεν είχαν και ο κούκος ξελαρυγγίζεται, κούκου κούκου για να στείλει σε όλους το χαρούμενο μήνυμα πως η άνοιξη στο Καστρί έχει έρθει. Και τα σπίτια ασβεστωμένα συμπληρώνουν τον υπέροχο χειροποίητο πίνακα και όλα και όλοι περιμένουν τη Λαμπρή. Και φτάνει η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

Κυριακή των Βαΐων. Αποβραδίς λιγοστό το φως το Βασιλεμμένου ήλιου αρχίσει να χάνεται. Ξαφνικά, ακούγεται η καμπάνα του Αι Νικόλα. Από μακριά και τ’ άλλα ακούσματα των γειτονικών χωριών. Και η εκκλησία μας καλεί να συμπορευτούμε με ΚΕΙΝΟΝ που προχωρεί ως την υπέρτατη θυσία και τότε όλοι οι δρόμοι γεμίζουν με ανθρώπους κάθε ηλικίας με το στομάχι παραπονεμένο και την καρδιά γεμάτη χαρμολύπη. Τι να πρωτοπεί κανείς από αυτό το θησαυρό του πόνου. Δεν χορταίνουμε να ακούμε εκείνα τα γλυκοκέλαϊδα αηδόνια μας. Το Σεβαστό μας παπά Βαγγέλη τον Γιατριδόγιαννη, τον γλυκύτατο Θρασύβουλο και τους άλλους. Το αλησμόνητο εκείνο το της ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ‘’Σήμερον κρεμάται επί ξύλου’’ λιτανεύει ο ιερέας στον Εσταυρωμένο. Τι μεγάλες στιγμές είναι τούτες! Τι απέραντη αγάπη! Τί ουράνια συναισθήματα γεννούν! Το θείο και πάναγνο σώμα του Χριστού μας ολακαίρο σήμερα είναι μια πυρκαγιά που καίει όλη την ανθρώπινη συμφορά, όλο τον ανθρώπινο πόνο και οι καμπάνες ηχούν λυπητερά και η θλιβερή ακολουθία των παθών σιγά σιγά φτάνει στο τέλος της. Ο ναός άδειασε και μένουν με το Χριστό μας τα κορίτσια για να στολίσουν τον Επιτάφιο. Και όλα τα λουλούδια (βιολέτες πασχαλινές μανούσια κτλ) είναι από το χωριό. Και όμως, πάντα ήταν υπέροχος και με άρωμα παραδείσου.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. Ημέρα πάντα θλιμμένη και σκυθρωπή. Όλη μέρα οι καμπάνες χτυπούν ασταμάτητα θυμίζοντας μας πως ο ήλιος της ζωής έχει χαθεί. Το βράδυ μετά την ακολουθία ακολουθήσε περιφορά του Επιταφίου. Ότι και να πει κανείς γι' αυτήν την περιφορά είναι λίγο. Ήταν ξακουστή σ' όλη την ευρύτερη περιοχή. Ευτυχώς που οι ταλαντούχοι Καστρίτες συνεχίζουν αυτήν την παράδοση.

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ και το Καστρί αρχίζει να χαμογελά. Από το πρωί το χωριό έχει μεταβληθεί σε ένα χαρούμενο σφαγείο. Όλοι ετοιμάζουν το αρνί της Λαμπρής. Τα παιδιά βοηθούν χαρούμενα. Οι νοικοκυρές οι οποίες τις προηγούμενες μέρες έχουν κάνει τα γλυκά, έχουν βάψει τα αυγά, έχουν ζύμωσει της λαμπροκουλούρες τώρα ετοιμάζουν το πασχαλινό τραπέζι. Το βράδυ αναμονή και λαχτάρα για τη μεγάλη γιορτή από μικρούς και μεγάλους. Και ο ναός πανέμορφος, στολισμένος με κορδέλες και λουλούδια. Κάποτε χτυπούν οι καμπάνες, αυτή τη φορά χαρούμενα. Όλοι χαρούμενοι καταφθάνουν και παίρνουν τη θέση τους με το κερί της Λαμπρής στο χέρι και ντυμένοι με τα καλύτερά τους. Ευχάριστη εντύπωση ήταν οι αρραβωνιασμένες, όμορφα ντυμένες και με τις λεύκες και στολισμένες λαμπάδες στα χέρια τους. Σε κάποια στιγμή απλώνεται σκοτάδι. Κι αμέσως, ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ! Όλα λάμπουν γύρω μας και μέσα μας. Χριστός Ανέστη εκ νεκρών λέγεται και επαναλαμβάνεται και δεν χορταίνεται. Κάποτε τελειώνει η Αναστάσιμη θεία λειτουργία κι αρχίζουν οι ευχές, οι χαιρετούρες και οι αγάπες. Και είναι όλοι εκεί, ούτε ένας δεν έφυγε πριν να ψάλλει και αυτός μαζί με τον ιερέα και τους άλλους το τελευταίο Χριστός Ανέστη. Δεν είναι υπέροχα; Γιατί τόση τιμή τα τελευταία χρόνια στην κυρία μαγειρίτσα; Στη συνέχεια ξεχύνονται όλοι χαρούμενοι στους δρόμους και το χωριό γεμίζει αστεράκια από τα φαναράκια που μεταφέρουν το άγιο φως στα σπίτια. Και αρχίζει το μεγάλο πανηγύρι. Αλησμόνητα τα αποκαλυπτήρια των φούρνων της γειτονιάς. Όλοι περιμένουν εκεί να υποδεχτούν το κρέας που έχουν στερηθεί και τις άλλες λιχουδιές. Ακολουθούσε φαγοπότι και χαρές. Η συμμετοχή ήταν καθολική. Τα συγκρότηματα, τα χορευτικά έπαιρναν φωτιά. Οι νέοι τότε έβρισκαν την ευκαιρία να δώσουν και να πάρουν. Αγάπη από μακριά, με τα μάτια και την καρδιά. Η ζωή τους ήταν πολύ στερημένη. Όμως τηρούσαν τους κανόνες της πίστεως τούτων των ημερών που ξεχώριζαν. Μεγάλη διαφορά από το τώρα...

Αρετή Καβάσαλη Αναστοπούλου

Διαβάστε περισσότερα...

Αγγελική Κωνσταντέλλου (1920-2018)

Είναι ωραίο  να φεύγει κανείς  από το μάταιο τούτο κόσμο έχοντας διανύσει σχεδόν έναν αιώνα ζωής και να αφήνει πίσω σου παιδιά και εγγόνια που στάθηκαν δίπλα του ως την τελευταία στιγμή και που θα τον θυμούνται και θα τιμούν την μνήμη του.

Έτσι ακριβώς, ήσυχα και απλά αποχαιρέτισε τα εφήμερα ανήμερα της γιορτής της μητέρας η Αγγελική σύζυγος Νικολάου Κωνσταντέλλου.

Η Αγγελική  το γένος Νικολάου γεννήθηκε στην Περδικόβρυση στις 20 Νοεμβρίου 1920. Τον Ιούνιο του 1953 παντρεύτηκε τον Νικόλα Κωνσταντέλλο και  απέκτησαν τρία παιδιά, τον Δημήτρη, τον Γιάννη και την Ελένη.

Το 1971 η οικογένεια ακολουθώντας τον πατέρα στην ξενιτιά μετοίκησε στο Σικάγο και το 1984 επέστρεψε στην Ελλάδα.... Τα επόμενα χρόνια και μέχρι σήμερα η Αγγελική ζούσε μια απλή, ήσυχη  και ταπεινή ζωή στο χωριό μας

Μεθαύριο Τρίτη 15 Μαίου 2018 στη 1:00 μμ συγγενείς και φίλοι θα αποχαιρετήσουν την κυρα Αγγελική από τον Άγιο Ιωάννη  του χωριού μας ενώ παράκληση της οικογενείας αντί για στεφάνια τα χρήματα να δοθούν στο "ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"

Στα τρία παιδιά της τον Δημήτρη, τον Γιάννη και την Ελένη, στον γαμπρό της Παναγιώτη στην νύφη της Κωνσταντίνα και στα τέσσερα εγγόνια της  τον Νίκο, την Κατερίνα, την Αγγελική και τον Βαγγελη  να ευχηθούμε να ζήσουν, να την θυμούνται  με αγάπη και ο Καλός Θεός να αναπαύσει την ψυχή της.

Διαβάστε περισσότερα...

Πετρόχτιστα γεφύρια της Αρκαδίας από το ΚΠΕ ΚΑΣΤΡΙΟΥ

Tο τριήμερο 20-21-22 Απριλίου 2018 διεξήχθει  στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καστρίου σεμινάριο με θέμα:«Η τέχνη της πέτρας στο διάβα του χρόνου: Πετρογέφυρα και Λαγκαδιανοί μάστορες»

Το πρόγραμμα του Σεμιναρίου στο οποίο συμμετείχαν 70 εκπαιδευτικοί περιελάμβανε  εισηγήσεις και επιτόπια μελέτη σε πετρογέφυρα της Αρκαδίας (γεφύρι Καρύταινας, γεφύρι Κούκου κ.ά.), βιωματικά εργαστήρια, καθώς και παρουσιάσεις εργασιών των σχολείων που είναι μέλη του Δικτύου «Τα Πετρογέφυρα της Ελλάδας» από τους εκπαιδευτικούς τους.

Ένας από τους επιμορφωτές  του σεμιναρίου ήταν και ο συμπατριώτης μας δάσκαλος Γιάννης Λογοθέτης ο οποίος  "ταξίδεψε" τους επιμορφούμενους στις ομορφιές του τόπου μας, στην  ιστορία της περιοχης, στον Τάνο ποταμό και στο μοναδικό πετρόχτιστο γεφύρι της Ωριάς.



Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται στην αρχική μας σελίδα. Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται μετά το "Διαβάστε περισσότερα".

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα από την Ωριά

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ωριατών το οποίο πρόσφατα συγκροτήθηκε σε σώμα ανακοινώνει τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό του προστάτη του χωριού τους Αγίου Γεωργίου οι οποίες έχουν ως εξής:

Διαβάστε περισσότερα...

Δημοτικό Σχολείο Καράτουλα (VD)

Μικρή βόλτα και ξενάγηση στο Δημοτικό Σχολείο Καράτουλα ανήμερα της Λαμπρής , 8 Απριλίου 2018

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλη Παρασκευή και Ανάσταση στο χωριό μας (VD & φώτο)

Λίγος ο κόσμος  στα Καστριτοχώρια τις ημέρες του Πάσχα αλλά αυτό δεν εμπόδισε όσους βρεθήκαμε στα χωριά μας να βιώσουμε με κατάνυξη τις Άγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος και την Ανάσταση και να χαρούμε την ανοιξιάτικη φύση.

Στο Κάρατουλα την ακολουθία της Μεγάλης  Παρασκευής παρακολούθησαν περίπου σαράντα Καρατουλιάνοι που λόγω της βροχής όμως δεν είχε την καθιερωμένη περιφορά του Επιταφίου γύρω από την εκκλησία μας.

Από το Μεγάλο Σάββατο  ο καιρός καλυτέρεψε  και την Κυριακή του Πάσχα μετά την ακολουθία της Αναστάσεως απολαύσαμε το ψήσιμο του παραδοσιακού οβελία κάτω από έναν υπέρλαμπρο ανοιξιάτικο ήλιο.

Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά με υγεία και χαρά για τους απανταχού Καρατουλιάνους τους Καστιτοχωρίτες και όλον τον κόσμο.

Το βίντεο και οι φωτογραφίες που ακολουθούν  είναι από την Ακολουθία του Επιταφίου και της Αναστάσεως στον ιερό ναό Τιμίου Προδρόμου Καράτουλα

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΡΑΤΟΥΛΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Το όνειρο της αναστήλωσης του Δημοτικού Σχολείου του χωριού μας και η μετεξέλιξή του σε χώρο πολιτισμού, παίρνει σάρκα και οστά με τις άοκνες προσπάθειες του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού μας και την πολύτιμη ηθική και οικονομική στήριξη της Αδελφότητα των Καρατουλιάνων του Σικάγου...
Ήδη όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες που ακολουθούν την Μεγάλη Τετάρτη 4/4/2018 το παλιό πάτωμα του σχολείου μας αντικαστάθηκε με πλάκα και οι εργασίες αναμένεται να συνεχιστούν ...
Όπως αντιλαμβάνεστε η ολοκλήρωση του έργου αυτού απαιτεί κόπο, είναι αρκετά κοστοβόρα και χρειάζεται την συνδρομή όλων μας. 

Για το σκοπό αυτό ο Πρόεδρος Ιωάννης Παναγιωτούρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου μας με Ανακοίνωση-Πρόκληση ζητούν την οικονομική συνδρομή των Καρατουλιάνων και των φίλων του χωριού μας  

Η Ανακοίνωση -Πρόκληση έχει ως εξής:


 Αγαπητοί Καρατουλιάνοι
Αγαπητοί φίλοι του όμορφου χωριού μας

Με πολλή χαρά, σας έχουμε ήδη ενημερώσει για την επ’αόριστο παραχώρηση από το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, του Δημοτικού Σχολείου του χωριού μας στον «Πολιτιστικό Σύλλογο Καράτουλα Κυνουρίας Άγιος Ιωάννης», ύστερα από αίτημα που υποβλήθηκε από κοινού με τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Ελληνική Αδελφότητα Καράτουλα Κυνουρίας ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ», που εδρεύει στο Σικάγο και στέκεται διαρκώς εγγυητής και αρωγός, ιδίως οικονομικός στην ανασκευή και διαμόρφωση του σχολείου σε Πολιτιστικό Κέντρο.

Με άρρηκτες πνευματικές και πολιτισμικές σχέσεις οι δυο Σύλλογοι, παιδιά της ίδιας γης, επιδιώκουμε την ανάδειξη του ιστορικού για όλους μας οικήματος σε Πολιτιστικό Κέντρο διάσωσης, διατήρησης και ανάδειξης κάθε πτυχής της ζωής του τόπου μας, στη διαχρονική της διάσταση.

Αποτελεί για όλους εμάς που φοιτήσαμε στο γνώριμο χώρο του, παντοτινό σημείο αναφοράς μιας αθωότητας, φιλίας και αγάπης, συνεκτικών δεσμών ανεκτίμητων, όπου και αν κατοικούμε σήμερα! Όραμά μας είναι να εξοπλιστεί το κτήριο του Δημοτικού Σχολείου με Βιβλιοθήκη, Η/Υ και κάθε τεχνικό μέσο διατήρησης και προβολής ιστορικού και λαογραφικού υλικού και να διαμορφωθεί κατάλληλα, ώστε να είναι δυνατή η οργάνωση ποικίλων εκθέσεων, δράσεων και συγκεντρώσεων.

Γι'αυτό, αγαπητοί συμπατριώτες και φίλοι μας, θα θέλαμε να ζητήσουμε την συμβολή σας στην υλοποίηση αυτού του σχεδίου, με την πεποίθηση ότι όλοι μαζί θα διαμορφώσουμε το κοινό μας “σπίτι”, ως μια πηγή άντλησης χαράς και βαθιάς ικανοποίησης από τη σύνδεσή μας με τον γενέθλιο τόπο. Ας αναλογιστούμε, άλλωστε, ότι μια τέτοια προσφορά θα συμβάλει και στην ενδυνάμωση των σχέσεων των παιδιών μας και των απογόνων μας ,μελλοντικά, με τον τόπο από όπου εμείς ξεκινήσαμε...

Θα μπορέσουμε, έτσι, να παρέχουμε έναν χώρο αναψυχής και πνευματικής απόλαυσης και σε όλους εσάς που αγαπάτε το χωριό μας, είστε φίλοι μας και συχνά μας επισκέπτεστε.

Με κάθε, λοιπόν, επίγνωση των δύσκολων, για όλους μας, συνθηκών, θα θεωρούσαμε ανεκτίμητη αξία ευγενούς προσφοράς την οικονομική σας συνδρομή στην ολοκλήρωση της προσπάθειάς μας.
( ΙΒΑΝ του λογαριασμού του Συλλόγου μας: GR5901104780000047800300072) 

 Με βαθιά εκτίμηση

 Ο πρόεδρος και τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου 

Καράτουλα Κυνουρίας « ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ »

Διαβάστε περισσότερα...