Μεγάλη Πέμπτη στα χωριά μας

Οι αναγνώστες μας θα έχουν αντιληφθεί ότι το blog αρέσκεται σε περιπάτους ειδικά όταν βρίσκεται στα πάτρια εδάφη όπως συμβαίνει αυτές τις μέρες... Με τη φωτογραφική μηχανή ανά χείρας φυσικά.
Ίσως οι φωτογραφίες που αναρτούμε να κουράζουν μερικούς ... αρέσουν όμως στους συμπατριώτες μας της ξενιτιάς που με τηλεφωνήματα και mail μας προτρέπουν να συνεχίσουμε να το κάνουμε επειδή όπως λένε «μυρίζουν» πατρίδα.
Σ΄αυτούς είναι αφιερωμένο το φωτορεπορτάζ που ακολουθεί...

Μερική άποψη της Ωριάς... Στο βάθος του Καράτουλα και η Νέα Χώρα

Η Ωριά

Μερική άποψη της Ωριάς και ψηλά το Καστρί

Ο Μαλεβός με τις τελευταίες χιονοπινελίες του

Η Βαγγελίστρα της Ωριάς

Ο μύλος του Κατσιάβου ή τέλος πάντων ό,τι έχει απομείνει. Αλλά για το μύλο και την ιστορία του θα γράψουμε άλλη φορά...




Οι σημαίες της Ελλάδας, της Ε.Ε και του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας κυματίζουν στη Νέα Χώρα


Η Παναγία της Νέας Χώρας και στο βάθος ο Κότρωνας και ο Άι Στράτης


Η Αγια Σωτήρα ανάμεσα στο Μεσοράχι και στη Νέα Χώρα


Από τη Νέα Χώρα φωτογραφίζουμε του Καράτουλα και την Ωριά


Η Δήμητρα και η Έφη ... Μαμά και κόρη ποζάρουν στα Λογοθεταίκα με φόντο την Ωριά και το Μαλεβό




Ο Γιάννης Μαρινάκος


Στα Σπυραίκα. Ο Γιάννης Μαρινάκος και ο Νίκος (μαζί με τη γυναίκα του Ιωάννα ζει μόνιμα στο χωριό και φροντίζει την κυρα Γιωργία) καμαρώνουν δίπλα στο αυτοσχέδιο θερμοκήπιό τους

Διαβάστε περισσότερα...

Στην πλατεία

Πρωινή έξοδος στην πλατεία.
Λίγος ο κόσμος. Οι περισσότεροι στα καφενεία και στα σπίτια τους για τις ετοιμασίες του Πάσχα.
Απολαμβάνουμε το καφεδάκι και μαζεύουμε ήλιο και εικόνες...



Διαβάστε περισσότερα...

Στο ποτάμι

Διαβάστε περισσότερα...

Εικόνες και πρόσωπα

Πρωινός περίπατος στο χωριό!
Λίγα τα πρόσωπα, πολλές όμως οι εικόνες...










Η Σπύραινα ποζάρει στο φακό. "Για να με δουν τα παιδιά και τα εγγόνια μου στη Νέα Υόρκη", μας είπε...


Στην μικρή πλατεία: Βασίλης Καραχάλιος, Ελένη Κατσιάβου και Κώστας Λυμπέρης περιμένοντας το γιατρό που περνάει κάθε Τρίτη απ΄το χωριό.


Από το Βασίλη και την Ελένη μαθαίνουμε τα τελευταία νέα του χωριού



Η Λένα Λογοθέτη έτοιμη για τον πρωινό της περίπατο





Η Πλάκα







Αν ξέραμε την αγάπη οι άνθρωποι δε θα τις μαδάγαμε για να τη μάθουμε

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλη Τρίτη στου Καράτουλα

Είμαστε στο χωριό και απολαμβάνουμε τη γαλήνη του.
Απόγευμα Μεγάλης Τρίτης. Γλυκός ο καιρός. Απ΄ τη βεράντα αγναντεύουμε το Σπήλιο και ακούμε τα νερά του Τάνου που βουίζουν.

Ο Μαλεβός ξεπροβάλλει στον ορίζοντα λουσμένος στο φως. Ολόλαμπρος και χιονισμένος....

Υπέροχο απόγευμα!

Διαβάστε περισσότερα...

Ιδιαίτερες «τελευταίες» παρουσίες στη λιμνοθάλασσα Μουστού

Ενώ η πλειονότητα των μεταναστευτικών ειδών έχει αναχωρήσει προς βορειότερους γεωγραφικούς προορισμούς προκειμένου να περάσουν ένα καλοκαίρι με ηπιότερες συνθήκες και επάρκεια τροφής, ένας πορφυτοτσικνιάς και ένας ψαραετός «γέμισαν» την προηγούμενη εβδομάδα με την ξεχωριστή παρουσία και την απαράμιλλη ομορφιά τους την προστατευόμενη περιοχή του Μουστού, ενθουσιάζοντας τους επισκέπτες αλλά και το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης....

Ο πορφυροτσικνιάς, Ardea purpurea, είναι ένας από τους πιο σπάνιους ερωδιούς στην Ελλάδα, που εμφανίζεται κατά την εαρινή μετανάστευση. Ο αναπαραγόμενος πληθυσμός του είδους είναι πλέον το 1/10 αυτού που είχε καταγραφεί στην Ελλάδα πριν 40 χρόνια. Ζει σε υγροτόπους γλυκών νερών και εκβολών ποταμών και φωλιάζει σε πυκνούς και εκτεταμένους καλαμιώνες και περιστασιακά σε παραποτάμια και παραλίμνια δάση, είτε σε χαλαρές αμιγείς αποικίες ή και μοναχικά. Τρέφεται με ασπόνδυλα (έντομα, καρκινοειδή) και σπονδυλωτά (αμφίβια, ψάρια) κρυμμένος στην πυκνή βλάστηση.

Ο ψαραετός, Pandion haliaetus, διαχειμάζει και αναπαράγεται σε γλυκά και υφάλμυρα νερά. Φωλιάζει στην κορυφή των δέντρων. Είναι από τα σπανιότερα είδη αετών στην Ευρώπη, ενώ η πλειονότητα του πληθυσμού τους διαχειμάζει στην Αφρική και λίγα μόνο άτομα στην Ελλάδα. Τρέφεται αποκλειστικά με ψάρια τα οποία εντοπίζει από ψηλά και τα συλλαμβάνει βουτώντας με θεαματική ταχύτητα στο νερό. Τα δάκτυλα των ποδιών του είναι ιδιαίτερα με δύο ζεύγη αντίθετα τοποθετημένα και με μυτερά λέπια στο κάτω μέρος τους ώστε να πιάνει εύκολα τα ψάρια.
Και τα δύο είδη απειλούνται από τη ρύπανση των νερών και την υποβάθμιση και καταστροφή των υγροτόπων. Η ρύπανση των νερών μειώνει ή και εξαφανίζει τα τροφικά αποθέματα των ειδών αυτών, ενώ η υποβάθμιση και καταστροφή των υγροτόπων περιορίζει ή και εξαφανίζει τα απαραίτητα ενδιαιτήματα για την επιβίωσή τους.
Η παρουσία των ειδών αυτών στη λιμνοθάλασσα Μουστού δείχνει τη μεγάλη αξία του υγροτόπου αυτού ως σταθμού κατά τη μετανάστευση των πουλιών, καθώς είναι από τους πρώτους υγροτόπους στους οποίους μπορούν τα μεταναστευτικά είδη να σταυθμεύσουν για ξεκουραση και τροφή, αφού έχουν διασχίσει τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο, πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους για τους τόπους αναπαραγωγής τους.

Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού
Τμήμα Πληροφόρησης, Εκπαίδευσης & Δημοσιότητας
Πληροφορίες: Τρυφωνόπουλος Γιώργος
Άστρος Αρκαδίας, 22001
Τηλ: 27550 22021, Fax: 27550 22025
Email: press@fdparnonas.gr Web: www.fdparnonas.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Εικόνες από προηγούμενες Πασχαλιές

Περιήγηση σε πασχαλινές αναρτήσεις των δύο προηγούμενων ετών:

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2010

ΑΝΑΣΤΑΣΗ 2010

ΠΑΣΧΑ 2010

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 2011 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΟΥ

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΓΛΕΝΤΙ 2010 ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

Και δύο βιντεάκια ....

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2011



ΑΝΑΣΤΑΣΗ 2011



Διαβάστε περισσότερα...

Η συνοδεία της εκφοράς του Επιταφίου με μουσική της ορχήστρας των αδελφών Καπράνου

Οι Καπραναίοι

Μια άλλη πρωτόγνωρη εμπειρία που προσέφεραν στους Καστρίτες οι Αδελφοί Καπράνου με την «ορχήστρα» τους ήταν η συνοδεία της εκφοράς του Επιταφίου του Αγίου Νικολάου με μουσική το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής.
Πρώτη φορά στα χρόνια του Μεσοπολέμου, το βράδυ της μεγάλης Παρασκευής, σε δρόμους και στην πλατεία του Καστρίου μαζί με τις ψαλμωδίες αντήχησε στη γαλήνη της ανοιξιάτικης νύχτας το «πένθιμο εμβατήριο» του Σοπέν που το έπαιζε η ορχήστρα των αδελφών Καπράνου, συνοδεύοντας την εκφορά του Επιταφίου. Και δεν ήταν μόνο το «πένθιμο εμβατήριο» του Σοπέν που έπαιζαν εκείνη τη νύχτα οι «αγρότες» και «τσαγκάρηδες» αδελφοί Καπράνου...
Έπαιζαν και άλλες πένθιμες συνθέσεις, έργα ονομαστών μουσικοσυνθετών, όπως το «πένθιμο εμβατήριο» από την Τρίτη (την ηρωική) συμφωνία του Μπετόβεν και νότες από πένθιμη σύνθεση του Μότσαρτ.
Είναι βέβαιο ότι από το 1928 (ίσως και από παλιότερα) ως το 1940 η περιφορά του Επιταφίου του Αγίου Νικολάου στο Καστρί γινόταν με τη συνοδεία ορχήστρας. Διευθυντής ήταν ο Χρίστος Καπράνος.
Την περιφορά του Επιταφίου του Αγίου Νικολάου κατά την Μεγάλη Παρασκευή του 1931 συνόδευε ορχήστρα από δεκαπέντε πνευστά και έγχορδα όργανα.
Κατά την περιφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή του 1937 προπορευόταν μουσική από δέκα όργανα. Τον κεντρικό πυρήνα αποτελούσε βέβαια η ορχήστρα των αδελφών Καπράνου που σ΄ αυτές τις περιπτώσεις συμπληρωνόταν με την προσθήκη και άλλων οργάνων.
Οι χοροεσπερίδες στο Καστρί της Κυνουρίας δεν έπαψαν να γίνονται και ύστερα από την εποχή της ορχήστρας των αδερφών Καπράνου.
Η συνοδεία της εκφοράς του Επιταφίου του Αγίου Νικολάου με μουσική άρχισε πάλι να γίνεται όταν, ύστερα από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις περιπέτειες του εθνικού μας βίου, ιδρύθηκε στο Καστρί Φιλαρμονική.
Στην περιοχή της αγοράς του Καστρίου τα μεσημέρια ή τα βράδια οι Καστρίτες ένα χρονικό διάστημα – δυστυχώς όχι πολύ μεγάλο- άκουγαν πάλι μουσική από την άσκηση και τις δοκιμές της Φιλαρμονικής.
Όμως το μουσικό πρόγραμμα της Ορχήστρας των αδελφών Καπράνου δεν είχε καμιά όμοια συνέχεια. Δε ριζοβόλησε, δεν έγινε για το Καστρί θεσμός. Ούτε ήταν εύκολο –για να μην πούμε αδύνατο- να γίνει με τις νέες κοινωνικές και άλλες συνθήκες. Ήταν μια πολιτιστική αναλαμπή που επισκιάστηκε από τα σύννεφα που φέρνει μαζί της η ζωή. Και ξεχάστηκε!
Ωστόσο η ορχήστρα των αδελφών Καπράνου έχει ήδη πάρει την αρμόζουσα θέση στην κοινωνική και πολιτιστική ιστορία του Καστρίου της Κυνουρίας. Θέση πρωτοποριακή. Ήταν ένα φαινόμενα σπάνιο, στα όρια βέβαια και στα μέτρα ενός μεγάλου ορεινού χωριού της ελληνικής περιφέρειας

ΠΗΓΕΣ

1. Βασίλη Γιαννάκου- Τόγια : «ΚΑΣΤΡΙΤΙΚΑ», γ΄τόμος, σ.324-325 ΕΚΔΟΣΗ: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΑΣΤΡΙΟΥ , ΑΘΗΝΑ 1997)

2.Η φωτογραφία είναι της Matou Kal και τη βρήκαμε στο facebook Διαβάστε περισσότερα...

Ενδιαφέρουσες αναρτήσεις για το Καστρί και τους ανθρώπους του

Λάμπρος Αστέρης


Εορτασμός της 25ης Μαρτίου στο Καστρί


Ιστορία Δημοτικού Σχολείου Καστρίου

ΠΗΓΗ: http://kastri-kynourias.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΝΑΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ... ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΝΤΟΥΜΟ

Συνέντευξη, σύνθεση και επιμέλεια κειμένου: Παναγιώτα Γ. Χαλούλου, Φιλόλογος- Πρόεδρος Συλλόγου Καστριτοχωριτών Αττικής

H συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημέριδα "Κυνουρία" (ΜΑΡΤΙΟΣ 2012- ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 492- σελ. 16)

Σύζυγος, πατέρας, στιχουργός, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, σκηνοθέτης, κειμενογράφος, καθηγητής οικονομικών: είναι κάποιοι από τους ρόλους που έχει διαδραματίσει με απόλυτη επιτυχία στην εικοσιπεντάχρονη καριέρα του ο Κυριάκος Ντούμος.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε λίγους μήνες νωρίτερα στις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού με τον οποίο συνεργάζεται, μάθαμε πολλά που δε γνωρίζαμε για το φίλο και συμπατριώτη.

Τι μας εντυπωσίασε:...


...- Η αφοπλιστική ειλικρίνειά του
- Η αγάπη για το Καστρί και τους φίλους του
- Ο απλοϊκός χαρακτήρας του
- Το δέσιμο με τον αδερφό του Πέτρο

Ξεκινώντας τη συνέντευξη ο Κυριάκος Ντούμος εξέφρασε την επιθυμία να αναφερθεί στην εφημερίδα ¨Κυνουρία¨ με τα ακόλουθα:
«Θεωρώ ότι η ¨Κυνουρία¨ είναι η σοβαρότερη εφημερίδα της Αρκαδίας. Θέλω να συγχαρώ τη Θωμαϊδα Κουνιά, η οποία συνεχίζει το έργο του Ηλία μαζί με το γιό της Δημήτρη. Μέσα από την εφημερίδα μαθαίνουμε όχι μόνο τα νέα του χωριού, αλλά βλέπουμε και τη βαθύτερη κίνηση της Κυνουρίας και ευρύτερα της Αρκαδίας. Είναι μια εφημερίδα προσεγμένη, οργανωμένη. Και μου αρέσει να βλέπω ένα φύλλο καθαρό, πραγματικά σοβαρό».

Μας εντυπωσίασε το γεγονός πώς ένας απόφοιτος του τμήματος οικονομικών της Νομικής ξεχώρισε από την πεπατημένη και πέρασε στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού. Η απάντηση που μας έδωσε ήταν άμεση και ενδιαφέρουσα: «Υπήρχε η κλίση από μικρός. Στα χωριά είναι δύσκολο να αναπτύξει κανείς τις καλλιτεχνικές του ικανότητες και τις πολιτιστικές του δραστηριότητες. Όταν ήρθα στην Αθήνα, έπιασα δουλειά στην Ιονική Τράπεζα ως υπάλληλος. Το να είσαι τραπεζικός υπάλληλος εκείνη την εποχή θεωρείτο κάτι το ιδιαίτερα σημαντικό. Δούλεψα έξι μήνες και μετά έφυγα και πήγα στη δραματική σχολή. Έκανα την απόλυτη ανατροπή. Κανείς δεν πίστευε αυτό που έκανα. Μάλιστα, για να μη με καλέσουν πίσω στην τράπεζα, έγραψα ότι έφυγα, επειδή ¨μου την έδωσε¨. Και πράγματι, δε με κάλεσαν πίσω. Στη δραματική σχολή γνώρισα σημαντικούς ανθρώπους, όπως τον Δημήτρη Μυράτ, την Κατίνα Παξινού. Ταυτόχρονα άρχισα να γράφω στίχους μόνος μου και δεν ήξερα τι να τους κάνω. Κάποια ώρα, όμως, έκανα το πιο απλό που θα έκανε ένα παιδί από την επαρχία, σαν εμένα. Πήρα πρωτοβουλία και αλληλογράφησα με μερικούς συνθέτες, καταρχάς με τον Γιώργο Χατζηνάσιο και τον Γιάννη Σπανό. Ως εκ θαύματος και οι δύο πρόσεξαν κάποια τραγούδια μου. Ο μεν Σπανός συνέθεσε το ¨Εξπρές¨ που είχα γράψει και το ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού, ενώ ο Χατζηνάσιος ¨Τα χρόνια τα φοιτητικά¨ με ερμηνεύτρια την Τάνια Τσανακλίδου. Ήταν οι πρώτοι συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκα και αυτά ήταν τα πρώτα τραγούδια που έγραψα και ερμηνεύτηκαν. Έτσι ξεκίνησε η ιστορία μου στο τραγούδι».
Ο Κυριάκος Ντούμος έχει δραστηριοποιηθεί στο θέατρο, τη στιχουργική, τη διδασκαλία, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Σίγουρα υπήρξαν στιγμές που έκανε ταυτόχρονα τα παραπάνω. Τον ρωτήσαμε αν τον δυσκόλεψε αυτό και αν μπορούσε να τα διαχειριστεί ή αν έφτασε σε σημείο να πει ότι ένα από αυτά πρέπει να θυσιαστεί: «Αυτό δε με δυσκόλεψε. Γιατί, όσα έκανα στη ζωή μου, με ευχαριστούσαν. Τα διαχειρίστηκα όλα. Μου άρεσε. Δε με κούρασε και χαιρόμουν πάρα πολύ. Σίγουρα, όταν κάνουμε πολλά, θυσιάζουμε, αλλά δεν έφτασα στο σημείο να πω ότι θυσιάζω κάτι τελείως για να κάνω κάτι άλλο. Αυτό που μου έλειπε σοβαρά και τραγικά ήταν ότι τα Σαββατοκύριακα, που δούλευα, δε μπορούσα να πάω στο χωριό και να δω την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Μου έλειπε η παρέα και το χωριό.»
Ο Κυριάκος Ντούμος, εκτός από το χώρο τις στιχουργικής, δραστηριοποιήθηκε και στο θέατρο. Για πάνω από είκοσι χρόνια ήταν υπεύθυνος για τη διοργάνωση και το συντονισμό σεμιναρίων θεατρικής παιδείας της Γενικής Γραμματείας Λαϊκής Επιμόρφωσης. «Εκεί έκανα ένα από τα σοβαρότερα έργα της ζωής μου», αναφέρει χαρακτηριστικά και συνεχίζει, λέγοντας: «Αυτό έγινε με τους καλύτερους ανθρώπους του θεάτρου, όπως τον Κώστα Γεωργουσόπουλο, τη Λυδία Κονιόρδου, τον συμπατριώτη Κώστα Φαρμασώνη, τον Σωτήρη Χατζάκη. Ήταν η καλύτερη ευκαιρία να προσφέρω κάτι στην πατρίδα μου. Προσπαθήσαμε να μεταδώσουμε στα παιδιά την τέχνη σωστά και μακριά από λόξες και άλλες παρενέργειες. Θέλαμε να αγαπήσουν την πραγματική τέχνη, τον πραγματικό πολιτισμό. Δεν ήταν στόχος μας να γίνουν ηθοποιοί και καλλιτέχνες, αλλά να γίνουν αποδέκτες της τέχνης. Ήταν μια εξαιρετική περίοδος της ζωής μου και η πιο γόνιμη. Την ευχαριστήθηκα πάρα πολύ».

Επιστρέφοντας στο θέμα της στιχουργικής, οι απαντήσεις που πήραμε από τις ερωτήσεις που κάναμε ήταν ειλικρινείς και αυθόρμητες.

- Πως αντέδρασε η οικογένειά σας, όταν άκουσε μελοποιημένους τους στίχους σας;
- Χάρηκαν πάρα πολύ, όταν άκουσαν τα πρώτα τραγούδια, όπως και ο αδερφός μου, ο οποίος με βοηθάει σε όλα τα επίπεδα. Και μέχρι τώρα είναι δίπλα μου σε οτιδήποτε κάνω. Είναι ένας δυνατός στυλοβάτης για μένα. Είμαστε κολλητοί, εκτός από αδέρφια, όπως και όλη η παρέα.

Κυριάκος Ντούμος, μοναχός Μιχαήλ αγιογράφος, Τάκης Καραχάλιος, Πέτρος Ντούμος (από το κελί των Αρχαγγέλων δίπλα στις Καρυές)

- Υπάρχει κάποιος συνθέτης στον οποίο έχετε πει ¨ευχαριστώ για την ώθηση που μου έδωσες;¨
- Σε όλους είπα ¨ευχαριστώ¨. Δε μπορώ να πω για κάποιον ότι ήταν αυτός που με ανέδειξε. Με ανέδειξε περισσότερο η τρέλα μου, η επιμονή μου και η ευχαρίστησή μου γύρω από αυτά τα πράγματα. Παρόλα αυτά, θα έλεγα ότι με το Λάκη Παπαδόπουλο αλληλοβοηθηθήκαμε.

- Σε πόση ώρα γράφετε ένα τραγούδι;
- Ένα τραγούδι μπορεί να γραφτεί σε πέντε λεπτά, σε πέντε μήνες ή σε πέντε χρόνια. Τα τραγούδια βγαίνουν αυθόρμητα μέσα από ψυχικές καταστάσεις. Και όταν βγαίνουν μέσα από την ψυχή του ανθρώπου, είναι τα καλύτερα απ’ όλα. Τραγούδι που έχει γραφτεί σα χείμαρρος είναι σίγουρα καλό τραγούδι. Ευτυχώς που υπάρχει και ο έρωτας και τελειώνει για μας τους στιχουργούς, γιατί μας δίνει το έναυσμα για να γράψουμε. Όλα τα συναισθήματα κινούν ένα τραγούδι. Και τα καλά και τα άσχημα.


Τι δε γνωρίζαμε: Το τραγούδι «Για να σ’ εκδικηθώ», ερμηνευμένο από τις χρυσές φωνές του Λάκη Παπαδόπουλου και του Δημήτρη Μητροπάνου, σε μουσική Λάκη Παπαδόπουλου, που κυκλοφόρησε το 1990, ήταν μια από τις κορυφαίες παραγωγές καλλιτεχνικά και εμπορικά. Ο Κυριάκος Ντούμος αναφέρει χαρακτηριστικά γι’ αυτό: «Το έγραψα μέσα σε τρία λεπτά, ερωτοχτυπημένος, με σχεδόν κομμένες τις φλέβες».





Ο Κυριάκος Ντούμος έχει γράψει πάνω από 300 τραγούδια. Το τραγούδι που ξεχωρίζει περισσότερο απ’ όλα είναι το ¨Και θα χαθώ¨. Το θεωρεί μελωδικότατο και αναφέρει σχετικά με αυτό: «Η μουσική του μοιάζει ν’ αγγίζει τις συνθέσεις του Χατζιδάκι». Αγαπημένοι του στίχοι είναι τα τελευταία τραγούδια που έγραψε για τη Μελίνα Ασλανίδου.
Έχει συνεργαστεί με διαφορετικούς συνθέτες και τραγουδιστές. Αναφέρουμε ενδεικτικά: Σπανός, Χατζηνάσιος, Ζουγανέλης, Παπαδόπουλος, Πιξ Λαξ, Πασχάλης, Χατζηγιάννης, Μοσχολιού, Γαϊτάνος, Γλυκερία. Κοινός παρονομαστής σε όλους τους παραπάνω; Την απάντηση δίνει ο ίδιος: «Είναι καλοί άνθρωποι. Έχουμε καλή επαφή και μιλάμε την ίδια γλώσσα. Έχουν ήθος».

Σε καμία περίπτωση ένας στιχουργός δε θα μπορούσε να μη θαυμάζει έναν τραγουδιστή: «Ο Μητροπάνος είναι ο μόνος δυνατός από τους παλιούς τραγουδιστές και μπορώ να τον ακούω, όπως τον άκουγα και παλιά. Ωστόσο, θέλω να ακούω και άλλους, όπως τον Πασχαλίδη, καθώς και νεότερα παιδιά, όπως τη Ζουγανέλη, τον Παπαδόπουλο, τον Στρατή, τον Καραδήμο, τον Αγγελάκα, τα Κίτρινα Ποδήλατα, καθώς και τις Τρύπες, την Ενδελέχεια, τον Περίδη, τον Μάλαμα. Είμαι περισσότερο στον ήχο αυτό. Η παράδοση μας οδηγεί, αλλά πρέπει να μάθουμε ν’ αλλάζουμε και να μπαίνουμε στο καινούργιο. Έχουμε φτάσει να είμαστε ελάχιστοι από τους παλιούς που γράφουμε ακόμα και μάλιστα για νέα παιδιά. Δεν είναι τυχαίο ότι τραγούδια του Γιώργου Παπαδόπουλου έφτασαν στην κορυφή των προτιμήσεων των ακροατών. Πρέπει να μπούμε στο πνεύμα και την ψυχολογία των νέων τραγουδιστών. Είναι γοητευτικό και σου δίνει δύναμη να προχωρήσεις».

Ο Κυριάκος Ντούμος έχει ασχοληθεί και με τη συγγραφή σατυρικών κειμένων και στίχων σε εκπομπές. Ποτέ δεν υπήρξε κάποιος που να ενοχλήθηκε από τη σάτυρά του. Πιστεύει ότι η σάτυρα έχει ηθικές αρχές και ότι το καλό χιούμορ βγαίνει χωρίς να θίξουμε τον άλλον.


- Τι θεωρείτε δυσκολότερο ή απαιτητικότερο από όσα έχετε κάνει μέχρι τώρα; Τη διοργάνωση και το συντονισμό σεμιναρίων και παραστάσεων, τη σκηνοθεσία, τη στιχουργική, τη διδασκαλία;
- Θεωρώ ότι όλα είναι εξίσου απαιτητικά. Και η σκηνοθεσία μιας παράστασης θέλει μυαλό και ένας στίχος για να γραφτεί θέλει δουλειά και η δημοσιογραφία το ίδιο. Όλα θέλουν τη δουλεία τους. Για μένα είναι πιο εύκολα, γιατί το χόμπι μου είναι η δουλειά μου και αυτό είναι που με έσωσε και μου έδωσε δύναμη.


Στο σημείο αυτό ο Κυριάκος Ντούμος ένιωσε την ανάγκη να ευχαριστήσει το Σταμάτη Μαλέλη για τη συνεργασία και τη φιλία που έχουν μέχρι τώρα, λέγοντας
χαρακτηριστικά: «Είναι δίπλα μου σε κάθε προσπάθειά μου. Είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τους αδύναμους. Αγωνίζεται για το κοινωνικό σύνολο. Κοιτάει τον άνθρωπο. Δεν κοιτάει το χρήμα».


-Στο θέατρο θα θέλατε να συνεργαστείτε με κάποιον που ακόμα δεν έχετε συνεργαστεί;
- Γιατί όχι; Θα προτιμούσα συνεργασία, κυρίως με ομάδες νέων παιδιών. Παρόλα αυτά, έχω τρέλα με τον Θύμιο Καρακατσάνη και τον Πέτρο Φιλιππίδη. Μου θυμίζουν το καλό και το αυθόρμητο. Τους θεωρώ διαμάντια.


-Θεωρείτε εύκολη ή δύσκολή υπόθεση τη διδασκαλία; Σας τρομάζει η καθηγητική ευθύνη;
- Με τρομάζει, αλλά μ’ αρέσει. Πάντα μπαίνω με τρακ στην αίθουσα διδασκαλίας. Έχω μάθει, όμως, να μαθαίνω από τα παιδιά, όπως μαθαίνω και από το γιο μου.


- Ποια τραγούδια θ’ αφιερώνατε στα δύο μοναδικά πρόσωπα της ζωής σας;
- Στη σύζυγό μου θα αφιερώσω το «Έτσι απλά σ’ αγαπώ» και στο γιο μου το «Εφηβεία, κάτω η βία».


«Ο έρωτας είναι σαν το χρυσάφι. Κρατάει λίγο, αλλά είναι πολύτιμος. Όταν τον έχουμε, πρέπει να τον εκμεταλλευόμαστε και να τον χαιρόμαστε».





Σε ερώτησή μας αν υπάρχει κάτι που δεν έχει κάνει ακόμη, η απάντηση ήρθε αυθόρμητα: «Πάντα υπάρχει κάτι που δεν έχουμε κάνει». Επιθυμία του Κυριάκου Ντούμου είναι να συνεργαστεί με κάποιον που θα γράψει κοινωνικοπολιτικούς στίχους.



Ποιους ανθρώπους θα βράβευε ο Κυριάκος Ντούμος για το ήθος και την αξιοπρέπειά τους;
Τον Σταμάτη Μαλέλη για την ηθική και άψογη συμπεριφορά του, τον Γιάννη Ζουγανέλη για τις αρχές και το σεβασμό στους ανθρώπους, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο για το ήθος του.


-Επόμενο βήμα;
-Πάντα υπάρχει. Συνεχίζεται το ενδιαφέρον μου για τον στίχο, το ραδιόφωνο, ως δάσκαλος και ως παραγωγός και για το θέατρο. Βλέπεις οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται.


Σε ερώτησή μας για το τι εύχεται ο Κυριάκος Ντούμος, πριν κοιμηθεί, η απάντηση που λάβαμε ήταν αφοπλιστικά συγκινητική: «Εύχομαι έντονα να ξεφύγουμε από αυτή την κρίση. Και εγώ, όπως και κάθε άνθρωπος, θεωρώ τραγωδία να μη μπορούν οι γονείς να δώσουν δύο ευρώ στο παιδί τους για να πάρει έναν καφέ. Αυτό σκέφτομαι, όταν δίνω στο γιο μου χρήματα για να πάρει έναν καφέ και στεναχωριέμαι πάρα πολύ. Η δική μου γενιά έκανε φοβερά λάθη. Η γενιά του πολυτεχνείου φέρει βαρύτατη ευθύνη. Θα προτιμούσα να κυβερνήσουν νέοι και ηθικοί. Περισσότερο ηθικοί, παρά ταλαντούχοι».


«Αυτό που με φοβίζει είναι ότι οι άνθρωποι δεν είναι φιλικοί, αλλά εχθρικοί. Δεν έχουμε τον καθημερινό πολιτισμό. Κοιτάμε στο δρόμο, πώς να κορνάρουμε και να φωνάξουμε, πώς να ενοχλήσουμε ο ένας τον άλλον. Δεν υπάρχει σεβασμός. Και αυτό με σκοτώνει από μικρό παιδί».


- Θα μένατε στο χωριό μόνιμα, αν όλα τελείωναν μια μέρα στην Αθήνα;
- Πολύ ευχαρίστως. Μου λείπει το χωριό πάρα πολύ. Με την πρώτη ευκαιρία εκεί πάω. Εκεί νιώθω ότι είναι οι ρίζες μου. Εκεί είναι οι δικοί μου άνθρωποι, το χώμα μου, ο τόπος μου. Εκεί είναι η ομάδα της φιλαρμονικής που ακόμα διατηρούμε. Όταν περνάω τον Ισθμό, αλλάζω κλίμα, αλλάζω διάθεση κάθε φορά.


-Αγαπημένη έκφραση;
-Ψυχραιμία!


Κλείνοντας τη συνέντευξη, ζητήσαμε από τον Κυριάκο Ντούμο να γράψει λίγους στίχους για το Καστρί:

Η Παναγιά η Μαλεβή
ο Πάρνωνας ο μεγαλοπρεπής
ο πλάτανος, λογοδοσμένος με την Τιλιά
οι ψυχές των αγαπημένων μας
και ο άγνωστος στρατιώτης
Να μας περιμένει καρτερικά και παρά πόδας
κάθε καλοκαίρι – άγνωστους πατριώτες…

(Απόσπασμα από το ποίημα του Κυριάκου Ντούμου «ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΜΑΣ»)

Στο συμπατριώτη και φίλο Κυριάκο Ντούμο θερμές ευχαριστίες για την υπέροχη και αληθινή συνέντευξη που μας χάρισε.
Διαβάστε περισσότερα...

ΕΝΑΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ

Καλό μήνα με ανοιξιάτικες εικόνες από τα μέρη μας και τον Παντελή Θαλασσινό στο τραγούδι…


ΣΤΙΧΟΙ: ΗΛΙΑΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΛΑΣΣΙΝΟΣ
Ένας ευαίσθητος Απρίλης, ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης και βγαίνει ήλιος λαμπερός.
Πετά τα ρούχα του στρατιώτη, φορά πουκάμισο λευκό
και στην αγάπη του την πρώτη στέλνει ένα όνειρο γλυκό....


Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους, ανατριχίλα στο νερό
με την καρδιά στήνει πολέμους και με τον Έρωτα χορό.

Ένας ευαίσθητος Απρίλης, ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης και βγαίνει ήλιος λαμπερός.
Από τους κήπους κόβει βάγια κι απ' την αυλή του πασχαλιές
για να στολίσει τα ναυάγια που μείναν δίχως αγκαλιές.

Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους, ανατριχίλα στο νερό
με την καρδιά στήνει πολέμους και με τον Έρωτα χορό. Διαβάστε περισσότερα...

Καστρί, 25 Μαρτίου 2012

Δείτε φωτογραφίες από το σημερινό εορτασμό της 25ης Μαρτίου στο Καστρί...
που ανέβασαν φίλοι συμπατριώτες στο facebook








































. Διαβάστε περισσότερα...

Αναμνήσεις Εθνικών Εορτών της 25ης Μαρτίου

Είχαμε μερικές φωτογραφίες στο αρχείο, πήραμε κάποιες άλλες από φίλους βάλαμε και το Λουκιανό Κελαηδόνη να τραγουδάει για τους Κλέφτες... και αυτό είναι όλο.






Διαβάστε περισσότερα...

25η Μαρτίου

Οι εθνικές γιορτές -για μας τους μεγαλύτερους, που μεγαλώσαμε στο χωριό- ξυπνούν νοσταλγίες και γλυκές μνήμες από τα χρόνια της νιότης μας.

Το πρωί της παραμονής, θυμάμαι τις γαλανόλευκες να ξεδιπλώνονται στα μπαλκόνια και να δίνουν τον εορταστικό τόνο.

Βράδυ συνήθως γινόταν η σχολική γιορτή στο Δημοτικό μας. Οι Φουστανέλες, τα σιλάχια, οι παραδοσιακές στολές των παππούδων και των γιαγιάδων, έβγαιναν απ΄τα μπαούλα και τη ναφθαλίνη για να μας ντύσουν τσολιάδες και αμαλίες.

'Όλη η δόξα όλη η χάρη , Άγια Μέρα ξημερώνει..."

Το χωριό, φορώντας τα καλά του, συμμετείχε στη γιορτή, χειροκροτώντας και ζητωκραυγάζοντας κάθε φορά που ένας μαθητής τέλειωνε το ποίημα και αποχωρούσε απ΄τη σκηνή με βαθιά υπόκλιση. Πολλές φορές κάποιοι τα χάναμε από το τρακ και ξεχνούσαμε τα λόγια μας. Καταλαβαίνετε την καζούρα και τις βεργιές που μαζεύαμε την άλλη μέρα από το δάσκαλο.

Ανήμερα της γιορτής, στον Αγιάννη μας, γινόταν η επίσημη δοξολογία. Μπροστά και ψηλά η σημαία, στα χέρια του καλύτερου μαθητή της Έκτης. Μόνο παιδιά-συγγνώμη αγόρια ήθελα να πω-είχαν δικαίωμα να την κρατούν.

Ο δάσκαλος εκφωνούσε τον Πανηγυρικό της Ημέρας.
«Ζήτω το Έθνος», «Ζήτω ο Βασιλεύς», «Ζήτω ο Στρατός» οι στερεότυπες εκφράσεις και η κατακλείδα του λόγου του. Στα χρόνια της δικτατορίας ακούγαμε και το περίφημο... "Ζήτω η εθνοσωτήριος Επανάστασις" και αηδιάζαμε.

Στη συνέχεια ανηφορίζαμε για την πλατεία του Καστρίου. Να δούμε την κατάθεση στεφάνων, να παρακολουθήσουμε τη παρέλαση και να χειροκροτήσουμε τα γυμνασιόπαιδά μας.

Ακολουθούσαν οι αναμνηστικές φωτογραφίες. Ο φωτογράφος ο Παναγιώτης απ΄την Ωριά, πανταχού παρών. Χρυσές δουλειές έκανε εκείνη τη μέρα.

Το απόγευμα ξανά στην πλατεία του Καστρίου. Να δούμε τους παραδοσιακούς χορούς. Να καμαρώσουμε τα αγόρια και τα κορίτσια του Γυμνασίου.

Το πρόγραμμα συνεχιζόταν και έκλεινε με τις ατέλειωτες βόλτες που «κόβαμε» στην Πλατεία πριν πάρουμε-μαζί με το σούρουπο που ερχόταν- την κατηφόρα για το Καράτουλα...


Αρχές δεκαετίας του 60 και ο Σούλης Λογοθέτης λέει το ποιήμα του


Ο Τάκης Λογοθέτης και ο Δημήτρης Παναγιωτούρος καμαρώνουν με τα άρματα και τις φουστανέλες τους. Η φωτογραφία πρέπει να είναι του 1972

Ο Γιάννης Λογοθέτης απαγγέλει. Από τη σχολική γιορτή της 25ης Μαρτίου 1972 και αυτή η φωτογραφία
Από την ίδια χρονιά. Όλο το σχολείο ποζάρει μαζί.

Παρέλαση στο Καστρί το 1980. Σε πρώτο πλάνο ο Γιάννης Λογοθέτης και πίσω του ο Γιάννης Κωνσταντέλλος. Τελευταίος ο Γιάννης Δαλακούρας από το Καστρί και δεξιά ο Βασίλης Αρφάνης και Νίκος Μπελδέκος από τον Άγιο Πέτρο. Όλοι τους τελειόφοιτοι του Λυκείου.

Αρχές δεκαετίας του 70 Τάκης Λογοθέτης και Γιάννης Μίλλης στην πλατεία του Καστρίου.

Στην πλατεία του Καστρίου 25 Μαρτίου 1974.Από αριστερά: Γιάννης Παναγιωτούρος, Χριστόφορος Σίτελλης, Ντέμπη Μπαζιάνου, Γιάννης Λογοθέτης, Ρίνα Μαρινάκου, Γιώτα Σίτελλη, Τάκης Λογοθέτης, Γιάννης Μίλλης, Μπροστά οι μικρότεροι μαθητές : Γιώργος Καραχάλιος, Τζοένη Μπαζιάνου, Βασώ Σίτελλη και Καίτη Καραχάλιου

Ο Βασίλης Λογοθέτης (πριν γίνει παπάς) με το γιο του Γιάννη μπροστά από το Ηρώο της πλατείας του Καστρίου. 25 Μαρτίου 1975.

Τσάμικο στην πλατεία. 25 Μαρτίου 1979


Μεθιστολόγηση αυτού εδώ του άρθρου που γράφτηκε πριν από δυό χρόνια Διαβάστε περισσότερα...