Για τον Γιάννη Φωτόπουλο

Είναι παράλειψή μας που, αν και πέρασε περισσότερο από ένας μήνας από τότε που έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος μας συμπατριώτης Γιάννης Φωτόπουλος, δεν βρήκαμε τον χρόνο να γράψουμε δυο κουβέντες γι’ αυτόν και ζητάμε συγγνώμη. 

Ο Γιάννης Φωτόπουλος που έφυγε από τη ζωή στις 24 Νοεμβρίου 2025, στο Σικάγο, σε ηλικία 79 ετών ήταν το τέταρτο στη σειρά από τα πέντε παιδιά, και ο μοναδικός γιος, της οικογένειας του Δημήτρη Φωτόπουλου.

 Γεννημένος στο 1946 μεγάλωσε στο χωριό μας στις δύσκολες δεκαετίες του πενήντα και του εξήντα, δουλεύοντας μεροκάματο στο σιδηρουργείο του Σιαβελή και σχεδόν αμούστακο παιδί πήρε τον δρόμο της ξενιτιάς για την Αμερική. 

Γύρισε όμως αρκετά γρήγορα στην Ελλάδα για να παντρευτεί την αγαπημένη του Μαρία Ρεκούμη, κλείνοντας έτσι όμορφα έναν παιδικό έρωτα που είχε γεννηθεί στην ταβέρνα του Πανώμακρη – έτσι ξέραμε τον πατέρα της Μαρίας – στην Ωριά, εκεί όπου σύχναζαν εκέινα τα χρόνια οι νέοι του Καράτουλα και "γάμπριζαν' στις όμορφες Ωριατοπούλες. 

Αμέσως μετά τον γάμο το όμορφο ζευγάρι έφυγε ξανά για την Αμερική. Εκεί ο Θεός τους χάρισε τρεις υπέροχους γιους, τον Δημήτρη, τον Παναγιώτη και τον Φώτη. Το ζευγάρι δούλεψε σκληρά δεν φοβήθηκε τη δουλειά και πρόκοψε. 

Παρόλα αυτά ποτέ δεν ξέχασε την πατρίδα του. Ανακαίνισαν το πατρικό σπίτι της Μαρίας στην Ωριά και τις τελευταίες δεκαετίες κάθε καλοκαίρι έρχονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα. 

 Ευγενής, καλόκαρδος και γενναιόδωρος άνθρωπος, άρχοντας με μια λέξη, ο Γιάννης συμμετείχε ενεργά στην κοινωνική ζωή της ομογένειας και ήταν πάντα πρόθυμος στις αγαθοεργίες και στην διακριτική βοήθεια σε όποιον είχε ανάγκη. 

Αλλά και στο χωριά μας τόσο ο Γιάννης όσο και η Μαρία ήταν πάντα παρόντες με διάθεση προσφοράς, στις συλλογικές δράσεις, στα γλέντια και σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις. 

Εκφράζοντας τα συλλυπητήρια μας στη σύζυγό του Μαρία, στα τρία παιδιά του, Δημήτρη, τον Παναγιώτη και τον Φώτη και στην εγγονή του Μαρία, που την υπεραγαπούσε,, θέλουμε να ευχαριστήσουμε την οικογένεια για τη γενναία προσφορά χρηματικού ποσού που συγκέντρωσε και το διαθέτει για τις ανάγκες της εκκλησίας μας και γενικότερα του χωριού μας στην μνήμη του αγαπημένου τους συζύγου , πατέρα και παππού. 

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε και αιωνία η μνήμη του.