Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Ποίημα για το Καστρί

Το σπίτι σου μες΄στις πλαγιές
-φεγγάρι και τριζόνια-
ντυμένα με τις φυλλωσιές
που τραγουδούν τ΄αηδόνια.

Φτιάχνουν τα τόσα τα χωριά
που τους φυλάει τη βάρδια
η Ζάβιτσα από μακριά
και μοιάζουν με κοπάδια.

Οι μέρες σου κι ο ουρανός
οι νύχτες σου και τ΄άστρα
ορίζοντας ο Μαλεβός
και της Ωριάς τα Κάστρα...

Κάθε της φύση ομορφιά
δεντρί, πουλί, λουλούδι
καρπός και γάργαρα νερά
κι αγέρας και τραγούδι.

Μες στα λαγκάδια δημοσιές
και στις πλαγιές πλατεία
και σ΄ολοπράσινες κορφές
πανώρια εκκλησία.

Περβόλια, αμπέλια, καρυδιές
πουρνάρια, βρύα ,χλόη
κι αρώματα και μυρωδιές
ρίγανη, θρούμπη-αλόη.

Και μες στις τόσες ομορφιές
που ΄χει μαζέψει η φύση
να! και νεράιδες λυγερές
στου Κατσιαντρή τη βρύση.

Του Χρήστου Ι. Κασίμου (1909-1965) Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει η γη με ζωγραφιά

Εντοπίσαμε σε δορυφορικό χάρτη της Google το χωριό μας και τη γύρω περιοχή.
Για να τον δείτε πατήστε εδώ
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Χιονισμένος Μαλεβός

Μια όμορφη εικόνα από το χιονισμένο Μαλεβό δημοσιεύουμε σήμερα.

Τη βρήκαμε στο Ημερολόγιο 2010 του Πέτρου Σαραντάκη με τίτλο "ΑΡΚΑΔΙΑ Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ"
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

Οι αλήθειες των αριθμών

Ενδιαφέροντα δημογραφικά στοιχεία για το χωριό μας βρίσκει κανείς μελετώντας το βιβλίο "Καστρίτικα", τόμος Α, του Βασίλη Τόγια.

Τα στοιχεία που αφορούν την πληθυσμιακή κίνηση του Καράτουλα από το 1861-1981 έχουν ως εξής:




Έτος Κάτοικοι
1861 - 448
1879 - 612
1889 - 609
1896 - 529
1907 - 431
1920 - 301
1928 - 357
1940 - 306
1951 - 278
1961 - 224
1971 - 126
1981 - 100

Από τη μελέτη των παραπάνω στοιχείων μπορούμε να καταλήξουμε σε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα για τους παράγοντες που επηρέασαν την εξέλιξη του πληθυσμού του χωριού μας και το οδήγησαν στη σημερινή του ερήμωση.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

α. Η δημιουργία και η ανάπτυξη του δευτερογενούς οικισμού της Αγία Σοφίας (Αγιασοφιάς) από Καρατουλιάνους οικιστές στις αρχές του 20 αιώνα (1900)

β. Η περίοδος 1912-1922 όπου στους συνεχείς πολέμους -Βαλκανικούς, Α΄Παγκόσμιος , Μικρασιατική εκστρατεία- πολλοί συμπατριώτες μας έπεσαν στα πεδία των μαχών. (Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από το 1907 έως το 1920 ο πληθυσμός του χωρίου μας μειώθηκε κατά 30%)

γ.Η πρώτη μεγάλη μετανάστευση στο εξωτερικό (ΗΠΑ) που πήρε τις μεγαλύτερες διαστάσεις την περίοδο 1900-1910

δ. Το δεύτερο μεταναστευτικό κύμα προς ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, από τις αρχές της δεκαετίας του 50 έως στα τέλη της δεκαετίας του 70.

ε. Η φυγή των νέων- και όχι μόνο- προς τα αστικά κέντρα (Αθήνα-Τρίπολη κ.λ.π) που ξεκινάει την περίοδο του εμφυλίου (1945-1949) και φτάνει ως τις μέρες μας.
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Για τη Γ.Σ των Καστριτοχωριτών Αττικής

Κοπή πίτας για το 2010 και εκλογή νέου Δ.Σ πραγματοποίησε σήμερα το μεσημέρι η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου «Καστριτοχωριτών» Αττικής, στην αίθουσα της Αδελφότητας Κυνουριέων, στο κέντρο της Αθήνας.

Από το Καράτουλα εκλέχθηκαν και θα συμμετέχουν στο νέο Δ.Σ οι: Γιάννης Κωνσταντέλλος (του Νικόλα), Γιάννης Κατσιάβος και Ρήνα Μαρινάκου.
Τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη : Παναγιώτα Χαλούλου , Σοφία Κούτσελα,Χρήστος Κόκκωνας και Κωνσταντίνος Κόκκωνας είναι από το Καστρί.

Στο περιθώριο της εκδήλωσης οι λίγοι Καρατουλιάνοι που βρεθήκαμε εκεί, είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε για λίγο μεταξύ μας.

Ζητάμε συγγνώμη για την κακή ποιότητα των φωτογραφιών αλλά με το κινητό και με το σχετικά χαμηλό φωτισμό της αίθουσας δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο...

Μια μικρή Καρατουλιάνικη παρέα ποζάρει στο φακό:Η Ρίνα Μαρινάκου και ο γιος της Γιάννης, η Ξένη Κωνσταντέλλου, ο Γιάννης Λογοθέτης, ο Γιάννης Κωνσταντέλλος μόλις διακρίνεται πίσω από την Ξένη και αριστερά η γυναίκα του Ντίνα. Δεξιά ο Κώστας Κόκκωνας από το Καστρί


Σε μια γωνία της αίθουσας Γιάννης και Ξένη Κωνσταντέλλου συζητούν για τα τελευταία νέα του χωριού μας. Διαβάστε περισσότερα...

Ο Παναγιώτης και ο Δημήτρης

Δεκαετία του 70...
Όσες φορές εμείς οι μικρότεροι μαθητές του Γυμνασίου δυσκολευόμασταν στα Μαθηματικά, στη Φυσική και στη Χημεία πηγαίναμε στα Παναγιωτουραίκα.

Ο Δημήτρης ήταν «κεφάλι»!
Λίγο μεγαλύτερος από εμάς, μαθητής του Λυκείου τότε, παράταγε τα δικά του διαβάσματα και σαν καλός δάσκαλος, με υπομονή, μας άνοιγε δρόμους και έδινε λύσεις στις απορίες μας ,στις Συναρτήσεις και στις Εξισώσεις, στη Μηχανική και στον Ηλεκτρισμό, στις Αντιδράσεις και στις περίπλοκες ασκήσεις της Χημείας.
Θυμάμαι -λες και ήταν χθες και ας έχουν περάσει 35 χρόνια από τότε- καθόμασταν γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Ο Δημήτρης - καλός μαέστρος στη μέση- συντόνιζε την προσπάθειά μας και μας παρότρυνε για το δημιουργικό ταξίδι στη γνώση.

Σε μια γωνία του χειμωνιάτικου καθόταν ο Παναγιώτης.Ο θείος του Δημήτρη. Αδερφός του πατέρα του .
Ανάπηρος και ανήμπορος. Αδικημένος από τη φύση.
Ήταν καμιά σαρανταριά χρονών τότε αλλά μου φαινόταν πολύ πιο νέος. Φορούσε κοντό παντελονάκι και αθλητική φανέλα. Πάντα περιποιημένος και καθαρός. Ας είναι καλά η Τασία η Νύφη του. Με υπομονή και αγάπη τον φρόντιζε και τον περιποιόταν.
Ως σήμερα το πρωί….
Κάθε λίγο και λιγάκι κουνούσε το κεφάλι του και μουρμούριζε ρυθμικά και μονότονα ακατανόητες συλλαβές.
Έμοιαζε να χαίρεται. Του άρεσε η παρέα μας.
Αλλά εμείς τα παλιόπαιδα, πειραχτήρια και με διάθεση να γελάσουμε τον πειράζαμε.
Χωρίς ευαισθησία, με σκληρότητα θα έλεγα, προσπαθούσαμε να τον εκνευρίσουμε.
Ξέροντας τι τον ενοχλούσε πλησιάζαμε διάφορα αντικείμενα κοντά του. Και αυτός επαναστατώντας τα έσπρωχνε νευριασμένος. Και το ίδιο « Παιχνίδι» επαναλαμβανόταν για αρκετή ώρα….
Τώρα που τα σκέφτομαι όλα αυτά- πέρα από τις τύψεις που νιώθω γι αυτήν την συμπεριφορά μας - ο Παναγιώτης για να αντιδρούσε έτσι πρέπει να είχε κάποια μορφή Αυτισμού.
Σκέφτομαι όμως και κάτι άλλο. Μπορεί η φύση να τον αδίκησε, ευτύχησε όμως να γνωρίσει την φροντίδα, την υπομονή και τη στοργή της οικογένειας του αδερφού του Γιώργου.
Της Τασίας, του Δημήτρη, του Γιάννη.
Και αυτό ίσως να είναι το πιο σημαντικό...
Η Αγάπη είναι που μετράει.

Τελευταία φορά που τον είδα ήταν πριν από έξι περίπου χρόνια.
Όταν αποχαιρετούσαμε το Δημήτρη. Που στα σαράντα τέσσερα χρόνια του βιάστηκε να φύγει.
Μου φάνηκε πολύ γερασμένος. Ο χρόνος είχε αφήσει τα σημάδια πάνω του. Καθόταν στο κρεβάτι του σκυφτός και μελαγχολικός. Λες και καταλάβαινε ότι δεν θα ξανάβλεπε ποτέ ξανά τον αγαπημένο του ανιψιό.

Από σήμερα όμως ο Παναγιώτης και ο Δημήτρης- θείος και ανιψιός - είναι μαζί...
Στις γειτονιές των Αγγέλων! Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Η βάπτιση του Τάσου και της Μαρίας Κατσιάβου

Η Ντέμπη Μπαζιάνου απαντά στις απορίες και στα ερωτήματα που διατυπώσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση...

Πρόκειται για τη βάπτιση της Μαρίας και του Τάσου Κατσιάβου, το καλοκαίρι του 1959.

Πάμε απ΄την αρχή λοιπόν....

Από δεξιά διακρίνουμε τους/τις : Μαρία Μίλλη, Μαγδαληνή Γ. Μπακούρη, Κώστα Γ. Μπακούρη, Γιάννη Μαρινάκο (Μαριτσόγιαννη) Βασίλη Π. Λογοθέτη και τα δυο μικρά δίδυμα Κατσαβάκια, τον Τάσο και τη Μαρία. Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2010

Λες να είναι Βάφτιση;

Μόνο κάποια πρόσωπα αναγνωρίζουμε στη φωτογραφία.

Από δεξιά διακρίνουμε τους/τις : Μαρία Μίλλη, Μαγδαληνή Γ. Μπακούρη, Κώστα Γ. Μπακούρη, Γιάννη Μαρινάκο (Μαριτσόγιαννη) και Βασίλη Π. Λογοθέτη.

Προκύπτουν όμως ερωτήματα που ζητούν επίμονα απαντήσεις;

Ποια είναι τα δύο μικρά που κρατούν στην αγκαλιά τους ο Κώστας και ο Γιάννης;

Ποια εποχή και ποιο γεγονός αποθανατίζει η φωτογραφία;

Περιμένουμε τα "φώτα" όλων όσων γνωρίζουν... Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Στη Μαλεβή

Μέσα δεκαετίας του 80.

Εκδρομή Καρατουλιάνων στην Μαλεβή.

Διακρίνονται από αριστερά: Φρειδερίκη Μαρινάκου, Ρήνα Σπανού, Άγγελος και Τζίτζη Μαρινάκου, η Ισμήνη μας, ο μικρός Βασίλης Α. Λογοθέτης, Θανάσης Λογοθέτης και στην αγκαλιά του η Δήμητρα Α. Λογοθέτη,Βασίλης Σπανός, Τούλα Λογοθέτη, Κατερίνα Μαρινάκου, Ελένη Σπανού. (Άγνωστος ο μικρός που αγκαλιάζει όπως και ο νεαρός δεξιά)

Τη φωτογραφία μας έστειλε ο Θανάσης Λογοθέτης Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Γλέντι στα Παναρεταίκα

Τριάντα χρόνια πίσω μας μεταφέρει η σημερινή ανάρτηση.

29 Αυγούστου 1980. Απόγευμα.

Μετά την πρωινή λειτουργία, τα πλατοκούκια και τα υπόλοιπα νηστίσιμα στον Αγιάννη, το γλέντι συνεχίζεται στα Παναρεταίκα.

Οι φωτογραφίες και τα σχόλια που ακολουθούν είναι του Βασίλη Λυμπέρη.


ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΡΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΝΤΙΝΟΥ), ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΑΝΟΣ (ΠΑΝΙΤΣΑΣ)
ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΣΤΗ ΠΟΡΤΑ:ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ, ΑΡΕΤΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ
ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ:ΞΕΝΗ, ΦΛΩΡΑ ΚΑΙ ΔΕΣΠΩ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ
ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ:ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΡΟΣ, ΤΑΣΗΣ ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΝΤΟΥΤΣΟΣ)



ΣΤΟΝ ΔΕΞΙΟ ΧΟΡΟ ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΣ
ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΟΡΟ ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΡΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΜΠΑΤΑΚΑΣ), ΤΑΣΗΣ ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ
ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΣΤΗ ΠΟΡΤΑ :ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ, ΑΡΕΤΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ

ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ: ΞΕΝΗ ΚΑΙ ΦΛΩΡΑ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ
ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΟΥΝ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΑΝΟΣ (ΠΑΝΙΤΣΑΣ) ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ




ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΜΠΕΡΗΣ (ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ)
ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΣΤΗ ΠΟΡΤΑ:ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ, ΑΡΕΤΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΔΕΣΠΩ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ
ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ:ΞΕΝΗ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΜΠΑΤΑΚΑΣ), ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΡΟΣ, ΤΑΣΗΣ ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ



ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΣ, ΦΛΩΡΑ, ΞΕΝΗ ΚΑΙ ΔΕΣΠΩ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ, ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΕΙΡΗΝΗ ΣΠΑΝΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ, ΑΓΝΩΣΤΟΣ (ΓΙΑ ΕΜΑΣ),ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΡΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΝΤΟΥΤΣΟΣ) ΤΑΣΗΣ ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ, ΒΡΑΣΙΔΑΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ (ΒΑΚΗΣ)
ΜΠΡΟΣΤΑ:ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΜΠΑΤΑΚΑΣ), ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΝΤΙΝΟΥ)
ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ)



ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ:ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ), ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ (ΝΤΙΝΟΥ)
ΠΙΣΩ:ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ, ΤΑΣΗΣ ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ, ΞΕΝΗ, ΦΛΩΡΑ ΚΑΙ ΔΕΣΠΩ ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ, ΑΡΕΤΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΥ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΑΝΟΣ (ΠΑΝΙΤΣΑΣ) ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ (ΠΑΝΤΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ)
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Για τον Αγιάννη μας



















Ο Αγιάννης άλλοτε (φώτο 1) και τώρα (φώτο 2)

Αν κρίνει κανείς εκ του αποτελέσματος μάλλον σοφή ήταν ιδέα του παπα-Βασίλη Λογοθέτη για την εξωτερική αρμολόγηση του Αγιάννη .

Και η υλοποίηση του έργου αυτού έγινε πράξη -πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια- με την εργατικότητα και τη συνεργασία του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου αλλά και την οικονομική ενίσχυση πολλών συγχωριανών μας.

Στις μέρες μας ένα άλλο σημαντικό έργο, στην εκκλησία του χωριού μας, βρίσκεται σε εξέλιξη.
Για να το δείτε πατήστε εδώ.
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Στη ταβέρνα του Δαλακούρα

Ο Φακός συλλαμβάνει το Βασιλάκη Λογοθέτη στην πόρτα της ταβέρνας του Βασίλη Δαλακούρα στον Έλατο.

Με ελαφρώς τρικλίζοντα βηματισμό παίρνει το δρόμο για το Καράτουλα.

Το παλτό ριγμένο στον ώμο και η ευθυμία -από τη ζάλη του μπρούσκου- ζωγραφισμένη στο πρόσωπο.

Πίσω του ο ταβερνιάρης, παρακολουθεί χαμογελαστός τη σκηνή.

Τη φωτογραφία-αρχές δεκαετίας του 60- μας την έστειλε ο γιος του Τάκης, από το Κοκκώνι Κορινθίας. Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Στο καφενείο του Πολυχρονόπουλου

Σε συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης για το Σπύρο Κωνσταντέλλο, δημοσιεύουμε φωτογραφία, που μας έστειλε η καλή φίλη και αναγνώστρια του blog, Δήμητρα Τσιρκολιά από το Καστρί.

Αύγουστος του 2009. Μουσική βραδιά στο καφενείο του Πολυχρονόπουλου.

Ο Σπύρος τραγουδάει , ο Γιάννης Σαλαπάτας -γιος της Έφη Κουτσογιάννη από το Καστρί- παίζει κιθάρα, με γυρισμένη την πλάτη ο Βασίλης Κωνσταντέλλος-γιος του Παπα-Δημήτρη- στο μπαγλαμά και ο Παναγιώτης Στιβακτάς- γιος της Δήμητρας Τσιρκολιά , επαγγελματίας συνθέτης και τραγουδιστής- παίζει μπουζούκι.

Για να πάρετε μια γεύση από το σπουδαίο ταλέντο του Παναγιώτη πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα...

Εκδηλώσεις του μήνα

Δυο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις, συλλόγων της περιοχής μας, πρόκειται να γίνουν μέσα στο μήνα Φεβρουάριο, σε Τρίπολη και Αθήνα.

Το Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2010 στις 8:30 μ.μ, ο Σύλλογος Καστριτών Τρίπολης, κάνει τον αποκριάτικο χορό του στο κέντρο "COUNTRY INN". Να σας θυμίσουμε ότι στον ίδιο χώρο πριν από ένα μήνα πραγματοποιήθηκε η κοπή πίτας του συλλόγου.

Την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου στις 11:00 μ.μ ο Σύλλογος Καστριτοχωριτών Αττικής πραγματοποιεί τη Γ.Σ και την κοπή της πίτας, στην αίθουσα της Αδελφότητας Κυνουριέων, Σολωμού 61 (κοντά στην Ομόνοια) Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010

ΜΕΤΑΞΥ ΤΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΧΛΑΔΙΟΥ

Στο Σπύρο τον Κωνσταντέλλο-γιο του Θανάση και της Παρασκευής- είναι αφιερωμένη η σημερινή μας ανάρτηση.

Ο Σπύρος ζει μόνιμα στο Καστρί και εργάζεται
ως υπάλληλος στο παντοπωλείο των αδερφών Μπαρμπαγιάννη (Καλαμπάκα).

Συναισθηματικός και ευαίσθητος άνθρωπος, ασχολείται με τη μουσική και την ποίηση και στον ελεύθερο χρόνο του γράφει στίχους και ποιήματα.


Το 2007 εξέδωσε σειρά ποιημάτων και στιχουργημάτων στο
πρώτο του βιβλίο με τίτλο "ΜΕΤΑΞΥ ΤΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΧΛΑΔΙΟΥ"

Για να σας δώσουμε μια "γεύση" από την ωραία δουλειά του, παραθέτουμε ποίημα -ύμνο στις ομορφιές της περιοχής μας- με το οποίο καλωσορίζει τους επισκέπτες μαθητές του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, που λειτουργεί στο Δημοτικό Σχολείο Καστρίου.

«ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ»
Στον Πάρνωνα σαν έφτασες

στα όμορφα χωριά του
μη λησμονήσεις να χαρείς

όλη την ομορφιά του


Να δεις πως παντρευτήκανε

σε τούτα εδώ τα μέρη

τα δέντρα με τα χώματα
κι έχουνε γίνει ταίρι

Μέσα στα ρέματα ιτιές
τρελό χορό χορεύουν

σαν τις νεράιδες λυγερές
εσένα περιμένουν


Και τ΄άλλα δέντρα του βουνού

μαζί και τα λουλούδια

μπαίνουν κι αυτά μες στο χορό
και ξεκινάν τραγούδια

Τα κλήματα σειρά σειρά

σαν γέροι αποσταμένοι
κερνούν κρασί γλυκόπιοτο
να πιουν οι καλεσμένοι

Όλα τα ζούδια, τα πουλιά
φωνάζουν, κελαηδάνε,

στο πανηγύρι της χαράς
κι όλα μαζί γλεντάνε


Κι εκεί στη ρίζα του βουνού
στέκουν να ξαποστάσουν
οι ταξιδιώτες τ΄ου
ρανού
τον ήλιο να προφτάσουν


Όταν θα φύγεις από δω
γεμάτος αναμνήσεις

να μην κρατήσεις μυστικές

τις ομορφιές της φύσης


ΣΠΥΡΟΣ Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΛΟΣ

Το βιβλίο με τα ποιήματα του Σπύρου. Μπορείτε να το προμηθευτείτε είτε επικοινωνώντας μαζί του στο τηλέφωνο 27920/22-100 είτε από το περίπτερο της πλατείας του Καστρίου.

Ο Σπύρος εν ώρα εργασίας στου Καλαμπάκα. Διακρίνονται ακόμα ο Βασίλης ο Κωνσταντέλλος να ψωνίζει ντομάτες και ο Στέλιος στο ταμείο. Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Στο πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα

Τέλη δεκαετίας του 70.

Στο πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα.

Γιώργος Κωνσταντέλλος και Σωτήρης Μαρινάκος όρθιοι, Σάκης Λυμπέρης και Θανάσης Λογοθέτης καθιστοί.

Αντιπροσωπευτική φωτογραφία μιας άλλης εποχής. Με τη μόδα και τη "μαγκιά" της.

Μακρύ μαλλί, καμπάνα παντελόνι και τσιγαράκι στο στόμα (πάντα με το φόβο των πατεράδων)

Και το κασετόφωνο να παίζει Καζαντζίδη και Μπιθικώτση...

Τη φώτο μας την έστειλε ο Θανάσης Λογοθέτης Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Α.Ο ΚΑΡΑΤΟΥΛΑ

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας το 1987.
Όλοι μας με λιγότερα κιλά και είκοσι τρία χρόνια νεότεροι.

Διακρίνονται όρθιοι απ΄αριστερά οι: Γιάννης Λογοθέτης, Κώστας Κουρεμένος (εγγονός της Μεταξίας και του Παναγιώτη Λαμπίρη),Γιάννης Κωνσταντέλλος, Δήμος Ρεκούμης (από Ωριά), Τάκης Ασκούνης (από Μεσοράχη), Σούλης Λογοθέτης και o coach της ομάδας Γιώργος Μαρινάκος. Καθιστοί είναι απ΄αριστερά οι: Βασίλης Νικολάου (γιος του φωτογράφου από Ωριά), Βρασίδας Παντελής, Κώστας Πολυχρονόπουλος και Τάκης Τόγιας από Μεσοράχη, Θανάσης ( άνδρας της Σταθούλας του Πανάρετου) και Γιάννης Μαρινάκος.

Τη φώτο μας την έστειλε ο Βασίλης Λογοθέτης (γιος του Σούλη) Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Ο Παναγιώτης

Για τον σπουδαίο συγχωριανό μας, πεζογράφο και ακαδημαϊκό, Θανάση Βαλτινό, έχουμε μιλήσει σε προηγούμενη ανάρτηση.
Σήμερα βρήκαμε ένα διήγημα του Θανάση- από το βιβλίο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ΄Λυκείου -και σας το παρουσιάζουμε.
Διαβάζοντας το κανείς ανακαλύπτει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πεζογραφίας του, ανάμεσα στα οποία θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε το απολύτως προσωπικό ύφος, τη δύναμη της γραφής του, την πρωτότυπη δομή που διακρίνει τα διηγήματα και τα μυθιστορήματά του καθώς και την άρρηκτη σχέση του συγγραφέα με το Καράτουλα και γενικότερα με την ευρύτερη περιοχή του Καστρίου...

Απολαύστε το!!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ: Ο Παναγιώτης

Γεννήθηκε στην Κυνουρία, στο χωριό Καράτουλα. Ήταν της κλάσεως του 1919.Το φθινόπωρο του 20, με ένα χρόνο καθυστέρηση τον κάλεσαν στο στρατό να γυμναστεί.
Παρουσιάστηκε στο Ναύπλιο, αμέσως μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου-τις εκλογές που έχασε ο Βενιζέλος- στα εμπόδια του 8 πεζικού συντάγματος. Σ΄αυτά τον κράτησαν τρεις μήνες, τον έκαναν πυροβολητή και ύστερα μέσω Πειραιώς τον έστειλαν να πολεμήσει στη Μικρά Ασία.
Εκεί, από τον Μάρτιο του 21 ως τον Ιούλιο, έλαβε μέρος σε όλες τις επιχειρήσεις προς Εσκή Σεχίρ και διακρίθηκε.
(Ο ίδιος ο στρατηλάτης Κωνσταντίνος , ο γιος του Αητού, στάθηκε μπροστά του στο αρχαίο Δορύλαιο και του κάρφωσε στο στήθος το Παράσημο)
Δυο εβδομάδες μετά, είκοσι τριών χρονών, στο μεγάλο ελιγμό της στρατιάς, για το αποφασιστικό χτύπημα, πέρασε την Αλμυρά Έρημο.Ημερόνυχτα πορεία μέσα στον μπουχό και τον ιδρώτα, χωρίς νερό αλλά με ακμαίο φρόνημα, μέχρι το Γόρδιο. Πήγαιναν για την Κόκκινη Μηλιά.
Όταν έσπασε το μέτωπο, το '22, πολλά χιλιόμετρα πια δώθε από τον Σαγγάριο, στο Αλή Βεράν, πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί με το στρατηγό Τρικούπη και τα υπολείμματα του Γ' Σώματος.
Ήταν η τελευταία τους μάχη.
Από το στρατόπεδο του Ουσάκ επέζησε -ένας στους τρεις- και, κοπανώντας για δεκαοχτώ μήνες χαλίκι, έφτασε ως την Κιλικία.
Στην ανταλλαγή, το '24, εντελώς ανέλπιστα, με άλλους καμιά τριακοσαριά ακόμα, τον κατέβασαν στη Σμύρνη.
Μια επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού τούς περίμενε στο σταθμό Μπασμά Χανέ, τους παράλαβε χοντρικά, τους φόρτωσε στο ατμόπλοιο «Μαρίκα Τόγια» από τη Σιδερόσκαλα της Πούντας και, όσο το καράβι ανοιγόταν, ο Παναγιώτης όρθιος στο ψηλότερο κατάστρωμα κοίταζε πίσω του τη στεριά που μίκραινε.
Παρά τους εξευτελισμούς που είχε υποστεί και με όλα τα ράκη που τον σκέπαζαν, η μορφή του εξακολουθούσε να διατηρεί κάτι αρχαγγελικό.
Η αρρώστια τού παρουσιάστηκε πολύ αργότερα, τέλη του '27. Άρχισε να τρέμει το δεξί του χέρι, ένα είδος Πάρκινσον. Άρχισε επίσης και να τραυλίζει. Οι γιατροί που τον εξέτασαν αποφάνθηκαν ότι ήταν από τις κακουχίες της αιχμαλωσίας.
Ένας κομματάρχης, παλιός συμμαχητής του, τον έσπρωξε να γυρέψει σύνταξη. Τον βοήθησε έφτιαξαν τα χαρτιά του, τα έστειλε στο υπουργείο και περίμενε. Του απάντησαν σε εννέα μήνες αρνητικά.
Στο μεταξύ πέθανε η μάνα του και ένας μεγαλύτερος αδερφός του που συντηρούσε και τους δυο.
Κάμποσο καιρό, για να τα βγάλει πέρα, ο Παναγιώτης έκανε θελήματα. Μετά αναγκάστηκε να επαιτεί. Περίεργη επαιτεία: Μάζευε και εμπορευόταν διάφορα χορτάρια, ρίγανη, φασκόμηλο - μικροποσότητες, πρόσχημα για όση περηφάνια τού είχε απομείνει.
Μια γειτόνισσα μοδίστρα, παντρεμένη, παιδικός του έρωτας κάποτε, τον λυπήθηκε και του έραψε μερικά ομοιόμορφα σακούλια από κάμποτο, με σούρα στο απάνω μέρος. Αυτός τα γέμιζε με υπομονή, τα φορτωνόταν και έπαιρνε τους δρόμους. Η μισή Πελοπόννησος τον έμαθε έτσι: Ο Παναγιώτης.
Καμιά φορά στις δημοσιές, μέσα στην καλοκαιριάτικη ζέστη, οι ατσίδες οδηγοί των φορτηγών σταμάταγαν, τον ανέβαζαν δίπλα τους και για να σπάνε πλάκα στη διαδρομή, του άνοιγαν χοντρή κουβέντα.
Ακόμα και τα αλάνια στις μικροπολιτείες που διανυκτέρευε τον πείραζαν. Άλλοτε του κρέμαγαν ντενεκέδες, άλλοτε κουρελόχαρτα και του έβαζαν φωτιά. Δέχτηκε τα πάντα, όχι σα μοίρα - καλόκαρδα. Ίσως να το γλένταγε κι ο ίδιος από μέσα του.
Το '57, στρατιώτης, κατέβαινα με άδεια από τη Μακεδονία και τον τράκαρα στο Άργος, στις «γυναίκες». Τους πούλαγε σερνικοβότανο. Είχαμε κάποια μακρινή συγγένεια εξ αγχιστείας και όταν με είδες κοκκίνισε. Θα κόντευε τότε εξηντάρης. Το 1973 αποτραβήχτηκε οριστικά στο χωριό του. Είχε γεράσει πια, το φως του είχε αρχίσει να θαμπώνει, τα πόδια του δεν τον βάσταγαν να κάνει τη γύρα όπως άλλοτε. Τον περιμάζεψαν κάτι μικρανίψια του. Του έδιναν ένα πιάτο φαΐ και μια από τις νυφάδες τού ζεμάταγε κάθε δεκαπέντε τη μοναδική αλλαξιά τα εσώρουχα. Για ανταμοιβή τούς έβοσκε δυο τρεις γίδες που είχαν στο κατώι.
Πέθανε την ίδια χρονιά τον Αύγουστο μήνα. Είχε βγει έξω με τα ζωντανά, δίψασε, κάπου έσκυψε να πιει σ' ένα λάκκο, γλίστρησε -τέσσερα δάχτυλα νερό- και πνίγηκε. Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

Στην "Πλάκα"

Αρχές δεκαετίας του 80.
Καρατουλιάνοι μαζεμένοι στην "Πλάκα" μας .
Όρθιοι απ΄αριστερά: Χαρής Καραχάλιος (Τσιούλης), Χρήστος Μπαζιάνος, Άγγελος Μαρινάκος, Παπαβασίλης Λογοθέτης, Τάσος Κατσιάβος, Σάκης Λυμπέρης, Ελένη Σπανού, η μικρή Κατερίνα Μαρινάκου, Πίτσα Σπανού (γυναίκα του Σπανόγιαννη), Γιάννης Μαρινάκος(Πανάρετος), Παύλος Καραχάλιος, Κώστας Μαρινάκος (Κουφός) . Στην πλάκα κάθονται ο Γιώργος Κατσιάβος και δίπλα του ο Σωκράτης Μαρινάκος.

Τη φώτο, μας την έστειλε ο Θανάσης Λογοθέτης από Αυστραλία.
Διαβάστε περισσότερα...