Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Ένα τραπέζι φερμένο από τα παλιά

Θυμάται, νοσταλγεί και γράφει η δασκάλα,Αρετή Καβάσαλη- Αναστασοπούλου

 -Ένα τραπέζι κάνει εντύπωση στους καλεσμένους όταν είναι νόστιμα αυτό που προσφέρονται αλλά και σερβίρονται καλαίσθητα και νοικοκυρεμένα. Όμως Αρετή κάποτε βρέθηκα σ’ ένα τραπέζι πολύ φτωχό, αφάνταστα πρόχειρο και απαράδεκτα ανοικοκύρευτο. Κι όμως πίστεψέ με μου άφησε γλυκές αναμνήσεις και νοσταλγικές χαρές. Αυτά μου είπε μεταξύ των άλλων σε κάποια επίσκεψη στο σπίτι της η Ελένη Λ. Αξίζει νομίζω σε μια εποχή κρίσης να την ακούσουμε.

-Ήταν Αρετή μετά την κατοχή και ήταν όλα γύρω μας και μέσα μας ερειπωμένα: σπίτια από ξαδέλφια μας καμένα, όνειρα τσακισμένα, νεύρα σπασμένα, ανταμώναμε μερικοί φίλοι με αδελφική αγάπη και δίναμε διέξοδο στον πόνο μας. Μας έλλειπαν πολλά, αλλά κρατούσαμε στα χέρια μας το σπουδαιότερο δώρο της ζωής. Κρατούσαμε την ίδια την ζωή. Δεν κινδύνευε το κεφάλι μας. Εύκολα γελούσαμε και ξεδίναμε. Αλλά ας έλθω σε εκείνο το λουκούλλειο δείπνο!!! Έτσι θα πεισθείς για όλα όσα σου λέω.

-Λέγε Ελένη μου ,την παρακάλεσα. Αληθινά σου λέω είμαι όλο αυτιά. Τότε παρατήρησα πως τα κουρασμένα απ’ τα χρόνια μάτια της πήραν μια πρωτοφανή λάμψη και στο πρόσωπό της φάνηκε ένα αχνό χαμόγελο φερμένο από το τότε.

-Μάθε Αρετή πρώτα την αλησμόνητη παρέα. Ήταν ο Πέτρος, η Χριστίνα και εγώ, το ζεύγος Αντρέα και Ισμήνη, τ’ αδέλφια Γιάννης και Δαμιανός, ο Γιώργος και η Χρυσούλα και κάποτε βρισκόταν μαζί μας ο Σεβαστός μας Παπά Βαγγέλης με την αγαπημένη μας πρεσβυτέρα Τασία. Όλη λοιπόν η παρέα εκείνο το καλοκαιρινό σούρουπο βρισκόταν κάτω απ’ τον αγαπημένο μας πλάτανο. Εκεί όπου παλιά λέγαμε τα δικά μας και αστειευόμαστε. Σε μια στιγμή βλέπουμε τον Γιάννη όρθιο με προσποιητό στόμφο στην μορφή και την φωνή ν’ ακούγεται:

-Αγαπητοί μου απόψε σας καλώ στ’ αρχοντικό μου για ένα πολυτελές δείπνο. Η Διαμάντω έχει ετοιμάσει με τα χεράκια της έναν κόκορα με χυλοπίτες που μας έστειλε απ’ το καλοκαίρι ο θείος μου. Υπάρχει και λίγο ψωμί. Κρασί όσο φτάσει. Ακολούθησε θερμό χειροκρότημα.

-Μην βιάζεστε να χαρείτε, συνέστησε ο Γιάννης, γιατί υπάρχει ένα πρόβλημα

-Ποιο; Απορήσαμε με αγωνία

-δεν υπάρχουν σερβίτσια. Όταν μας έδιωξε το καμένο μας σπίτι και βρεθήκαμε σ’ αυτό του θείου μου οι συμπατριώτες μας, μας έδωσαν και φτιάξαμε το φτωχό νοικοκυριό μας.

-Μας φτάνει και μας περισσεύει! Είπαμε όλοι μαζί καθησυχαστικά.

Στην συνέχεια πήρε τον λόγο ο Ανδρέας «προχωρείτε για το σπίτι του Γιάννη, βρίσκεται λίγο πιο πέρα απ’ το σχολείο. Εγώ σε λίγο θα είμαι εκεί». Μέχρι που να φτάσουμε καταφθάνει και ο Ανδρέας της Ντίνας της Χρόνη Καραμήτρου που τους φιλοξενούσε με την γυναίκα του αφού και το δικό του είχε γίνει στάχτη. Έφερε θυμάμαι ένα μεγάλο κομμάτι τυρί, αρκετό ψωμί, κρασί και μερικές κονσέρβες ψάρι απ’ αυτό που μας είχε στείλει η Αμερική τότε για βοήθεια. Στο ταλαίπωρο τραπέζι το οποίο ευτυχώς ήταν μεγάλο στρώσαμε ένα καθαρό σεντόνι και το τοποθετήσαμε κοντά στο κρεβάτι. Συμπληρώσαμε μερικές φθαρμένες ψάθινες καρέκλες και σκαμνιά και βολευτήκαμε. Στα υπάρχοντα πιάτα βάλαμε ό,τι φαγώσιμο υπήρχε και προσθέσαμε τα σερβίτσια για το κρασί. Τα πιρούνια τα χρησιμοποιούσαμε εναλλάξ. Στην ανάγκη τρώγαμε και με τα χέρια. Και το αξιοπρόσεκτο είναι τούτο: Όχι μόνο δεν υπήρχε αίσθημα αηδίας αλλά απεναντίας πειραζόμαστε σαν παιδιά. Σε μια στιγμή ακούμε τον Παπά Βαγγέλη να πιάνει το ποτήρι και να εύχεται: παιδί μου καλή δύναμη στην ζωή της λευτεριάς που αρχίζει και ο Γιώργος έσπευσε να ευχαριστήσει τσουγκρίζοντας με το μπρίκι του χαρούμενα. Η όλη χαρούμενη ατμόσφαιρα αλλά και το κρασάκι Αρετή, μας έφερε κέφι. Έτσι ακολούθησε ένα γλέντι αληθινά προπολεμικό. Χαρήκαμε με την καρδία μας και χορέψαμε μέχρι εξοντώσεως. Ένα αλησμόνητο βράδυ μαζί με ένα πρωτόφαντο δείπνο έφτασε στο τέλος του.

Όμως εκείνο το φιλικό τραπέζι έμεινε ολοζώντανο στον νου και την καρδιά μας. Πιστεύω Αρετή να με δικαιώσεις για την νοσταλγική χαρά μου και ανακάθισε στο κάθισμά της με την ικανοποίηση ενός μικρού παιδιού που είπε το ποίημά του όμορφα στις εξετάσεις του σχολείου.

Είπε ακόμη πολλά εκείνο το απόγευμα η Ελένη που φανέρωναν νοσταλγία και πόνο για την καταραμένη εκείνη μέρα της 24ης Ιουλίου που έγιναν στάχτη πολλά σπίτια από αδελφικά χέρια.

Είχε πια κουραστεί. Καιρός Ελένη μου να σε αφήσω – Σ΄ ευχαριστώ για την όμορφη επικοινωνία μας – και εγώ σ’ ευχαριστώ Αρετή γιατί μου έδωσες την ευκαιρία να αναπολήσω και να φανερώσω περασμένες όμορφες φιλίες αδελφοσύνης και ανθρωπιάς αλλά και μαύρες ώρες απίστευτης συμφοράς. Ελένη μου με το καλό να σε ξαναδώ.

Ευχαρίστησα και έφυγα προβληματισμένη.
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Τρύγος στον αμπελώνα του Προδρόμου


  

Ὁ Σέβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ μέ ἐθελοντική ὁμάδα ἀποτελούμενη ἀπό κληρικούς καί λαϊκούς τῆς Μητροπόλεώς μας, πού πρόθυμα ἀνταποκρίθηκε γιά μία ἀκόμη φορά στό κάλεσμα τοῦ Ἐπισκόπου της, στηρίζοντας τή δημιουργική καί παραγωγική του ζωντάνια, βρέθηκε τό Σάββατο τό πρωί τῆς 15ης Σεπτεμβρίου 2018 στά κάτω χωριά τοῦ Καστρίου Κυνουρίας καί συγκεκριμένα στό χωριό τῆς Περδικόβρυσης, τό ὁποῖο εἶναι κτισμένο ἀπέναντι ἀπό τήν ἱστορική Ἱερά Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας.

 Σκοπός τῆς σημερινῆς ἐξορμήσεως ἦταν ὁ τρύγος τοῦ ἀμπελῶνος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας.

Κληρικοί καί λαϊκοί ἐργάστηκαν καί ἔφεραν εἰς πέρας τήν συγκομιδή τῶν καρπῶν τοῦ ἀμπελῶνος τῆς Μονῆς. Ἡ ποσότητα τῶν σταφυλιῶν του ἦταν ἱκανοποιητική καί τά πολλῶν λογιῶν κλήματα τά ὁποῖα εἶναι ντόπια στό εἶδος ἀπέδωσαν ξεχωριστούς μυρωδάτους καρπούς.

Ὁ μοῦστος ἀπό τά σταφύλια αὐτά ἔφθασε καί πάλι στά ὑπόγεια κελιά τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καί θά γίνει οἶνος ὁ ὁποῖος θά δίδετε κέρασμα στούς εὐλαβεῖς προσκυνητές τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου Καστρίου, θυμίζοντας μας τό παλαιό βαγένι τῆς Μονῆς τό ὁποῖο ξεπερνοῦσε τά δώδεκα μέτρα μέ τήν ονομασία «ΣΙΑΒΕΛΗΣ»

Εὐχόμαστε τέτοιες ἐνέργειες νά βροῦν μιμητές καί νά γίνουμε ὅλοι συνδημιουργεῖ στό ἐξαιρετικό καί ζωογόνο ἔργο τῆς φύσεως ἀπολαμβάνοντας τούς κόπους τῶν ἐργασιῶν μας καί τούς καρπούς τῆς γῆς μας.

 + Ἱερεύς Ἰωάννης Σουρλίγγας/ Φωτογραφίες Χ.Α.Μπίτας


































Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2018

Ασφαλτοστρώνεται ο δρόμος από την εκκλησία μας προς χωριό


Ένα χρόνιο αίτημα του χωριού μας πλησιάζει στην υλοποίησή του.

Πρόκειται για την ασφαλτόστρωση του δρόμου που οδηγεί από την Επαρχιακή Οδό Καστρίου - Ωριάς προς το χωριό μας μέσω της εκκλησίας του Αγιάννη, όπως φαίνεται με κόκκινη γραμμη στη φώτο.

Με ενέργειες της Προέδρου μας Ελένης Λυμπέρης το Περιφερειακό Συμβούλιο με απόφασή του, η οποία αναρτήθηκε στη Διαύγεια (με ΑΔΑ: 66ΞΔ7Λ1-ΩΘ7) ενέκρινε σχετική πίστωση 100.000 € για το σκοπό αυτό.

Αναμένοντας την υλοποίηση του έργου εκφράζουμε ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου  Πέτρο Τατούλη και στον Αντιπεριφερειάρχη  Βαγγέλη Γιαννακούρα ο οποίος πήρε την πρωτοβουλία και έφερε με θετική εισήγηση το  θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Καρατουλιάνικο αντάμωμα 2018 (Φώτο και Βίντεο)



Με την παρουσία διακοσίων και πλέον Καρατουλιάνων και φίλων του χωριού μας πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής 17 Αυγούστου 2018 το 8ο κατα σειρά Καρατουλίανικο Αντάμωμα.

Συμπατριώτες και φίλοι μας είχαν την ευκαιρία να βρεθούν να θυμηθούν τα παλιά, να πουν τα καινούρια, να χορέψουν και να διασκεδάσουν σε μια εκδήλωση που είχε ετοιμάσει με μεράκι και κόπο το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας "Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ" με την πολύτιμη βοήθεια των νέων μας, οι οποίοι ανέλαβαν τις προετοιμασίες και το άψογο σέρβις των καλεσμένων.

Το Αντάμωμα ξεκίνησε με χαιρετισμό του Προέδρου του Συλλόγου μας Γιάννη Παναγιωτούρου ο οποίος, όπως μπορείτε να δειτε και στο βίντεο που ακολουθεί, καλωσόρισε τους συμπατριώτες και  ευχαρίστησε όσους βοήθησαν στην οργάνωση της εκδήλωσης. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος  έκανε μια σύντομη αναφορά στο έργο του συλλόγου, αναφέρθηκε στην πορεία των εργασιών για την μετατροπή του σχολείου σε Πολιτιστικό Κέντρο, ευχαρίστησε τον σπουδαίο συμπατριώτη μας Δημήτρη Λογοθέτη για την πολύτιμη οικονομική  βοήθεια στο έργο του Συλλόγου, ανέφερε την ολοκληρωμένη προσπάθεια για... ένταξη της ανάπλασης σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ και  εξέφρασε την αισιόδοξία ότι αν όλα πάνε καλά  σύντομα θα ολοκληρωθεί  το έργο και το επόμενο αντάμωμα, τον Αυγουστο του 2019, θα γίνει στο χώρο του Δημοτικοιύ Σχολείου.




Ακολούθησε φαγοπότι με πλούσια έδεσματα, γλυκά, φρούτα και το γλέντι κράτησε μέχρι το χάραμα...

Να είμαστε καλά και να ανταταμώσουμε οι Καρατουλιάνοι και οι φίλοι μας στο επόμενο Αντάμωμα στις 17 Αυγούστου του 2019...

Ακολουθούν δύο βίντεο και πολλές φωτογραφίες από το Αντάμωμα. 

Να σημειώσουμε ότι ο πρώτο βίντεο το οποίο περιλαμβάνει και ωραία πλάνα από  ντρόυν επιμελήθηκε με μεράκι ο φίλος του χωρίου μας Βασίλης Αθανασίου και τον υπερευχαριστούμε γι΄αυτό.























































Διαβάστε περισσότερα...