Τα βιβλία της δασκάλας Αρετής Καβάσαλης Αναστοπουλου, κατάθεση ψυχής στην Καστρίτικη Ιστορία

Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που γράφαμε εδώ για την Καστρίτισσα δασκάλα Αρετή Καβάσαλη Αναστοπούλου και την παρουσίαση του βιβλίου της «Ξενιτεμένο μου πουλί» και πριν από λίγες μέρες η κ. Αρετή επικοινώνησε μαζί μας και εξέφρασε την επιθυμία να ενημερώσουμε μέσω του ιστολογίου τους συμπατριώτες μας ότι διαθέτει τα βιβλία της με στόχο όχι βεβαίως το κέρδος αλλά για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι την ιστορία του Καστρίου.

 Με χαρά δημοσιεύουμε την συγκινητική επιστολή της κ. Αρετής, καλώντας τους Καστριτοχωρίτες και τους φίλους της περιοχής μας να επικοινωνήσουν μαζί της στο τηλέφωνο 210-5059002 προκειμένου να ενημερωθούν για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να αποκτήσουν τα βιβλία της.

 «Αγαπητοί μου φίλοι και φίλες, 
 και αγαπημένοι μου παλιοί μαθητές, 

Χαίρομαι γιατί μου δίδεται η δυνατότητα σαν παλιά Καστρίτισσα να ζωντανέψω λίγο τον ξεχασμένο και παραμελημένο τόπο μας, θυμίζοντάς σας άλλες εποχές γεμάτες χάρη και ομορφιά. 

Θα ήθελα μάλιστα να γίνω πιο συγκεκριμένη και να δικαιολογήσω την φανταστική παρουσία μου σε όποια γωνιά της πατρίδος μας και αν ευρίσκεστε ή την ξενιτιά. Τα καστρίτικα βιβλία: 1. «Το καστρί μιας άλλης εποχής» 2. «Εκκλησιές και εξωκλήσια», 3. «Περπάτημα στο χρόνο» και 4. «Ξενιτεμένο μου πουλί» παρουσιάζουν την καστρίτικη παράδοση. Σκιαγραφούν δηλαδή τη ζωή εκείνων των εκλεκτών ξενιτεμένων οι οποίοι θυσίασαν τον ιδρώτα μιας ζωής για να ζήσουν οι επερχόμενες γενεές καλύτερα απ΄αυτούς. 

Αλλά και οι νεώτεροι πανάξιοι Καστρίτες πρόσφεραν τους θησαυρούς της γνώσεως, τέχνη και επιστήμη, ήθος και ψυχική λεβεντιάκαι άλλοι πάλι χάρισαν το κάλλος της καρδιάς τους: Το τραγούδι, το βιολί, το θέατρο, το κέφι και δημιούργησαν όλοι μαζί πιστά και αγαπημένα το θαύμα της ζωής τους που ακούει σ΄αξιοζήλευτο πανώριο όνομά του : Παλιό Καστρί. Αθάνατο στο πέρασμα του χρόνου. 

Αυτό λοιπόν το παλιό Καστρί προσπάθησαν να αγκαλιάσουν τα βιβλία διασώζοντας όπως ελέχθη την παράδοσή του από το ρεύμα της νέας εποχής όσο φυσικά αυτό ήταν δυνατό και μπορετό. Και όταν περάσει αυτός ο λίβας της κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και πνευματική που ξεπηδά από μέσα μας και καταλαγιάσει λίγο το κακό, τότε τα Καστριτόπουλα θα ζητήσουν να βρουν στα περασμένα κάτι πιο όμορφο κάτι που θα ηρεμεί και θα ξεκουράζει κάτι που θα δίνει δρόμο και ελπίδα. Και τότε τα βιβλία θα γίνουν ο καλύτερος οδηγός τους. 

Γι΄αυτό έχουμε υποχρέωση σ΄αυτό το ταξίδι των παιδιών μας στο παρελθόν να τα βοηθήσουμε προσφέροντας τους μαζί με τα΄άλλα αγαθά για κληρονομιά ένα έστω καστρίτικο βιβλίο. Όσο για το αντίτιμο των βιβλίων το θέμα είναι απλό, δώστε όσα θέλετε. Ακόμη και ένα τίποτε. Θα ήθελα όμως να γνωρίζετε πως τα χρήματα που τυχόν συγκεντρωθούν, όπως και τα προηγούμενα θα μπουν σε καλή θέση. Είμαι χαρούμενη γιατί ούτε ένα ευρώ δεν βαραίνει το χέρι μου. Πολλά όμως έχουν φύγει απ΄αυτό για την έκδοση των βιβλίων. 

Τελειώνοντας θα ήθελα να σας απευθύνω δυο λόγια: Τα τελευταία. Τα Καστρίτικα βιβλία χτυπούν την πόρτα σας και ζητούν να μπουν στο σπίτι σας και στην καρδιά σας. Μην τους το αρνηθείτε. Είναι χρέος μας απέναντι στο Καστρί μας που ζητά την αγάπη απ΄όλους μας. Ας το αγαπήσουμε. Το έχει τόσο ανάγκη. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα της λησμονιάς και της αδιαφορίας που βιώνει. Αυτό είναι χρέος μας και απέναντι του εαυτού μας. Γιατί πολύ σοφά που λέει ο λαός μας : ‘Όποιος δεν αγαπάει το χωριό του δεν αγαπάει και τον εαυτό του» 

 Με χαιρετισμούς και ευχαριστίες Αρετή Καβάσαλη Αναστοπούλου 

Υ.Γ Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνεί στο τηλ. 210-5059002»

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ

O Σύλλογος Καστριτοχωριτών Αττικής σε συνεργασία με την Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος οργάνωσε επιστημονική συνάντηση με θέμα το Δημοτικό Τραγούδι.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 17 Ιουνίου στην αίθουσα της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας με κεντρικούς ομιλητές... την καθηγήτρια της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Μαρία Μαντουβάλου, τον φιλόλογο, κύριο Φώτη Φουρνόδαυλο και τον Αρκάδα μουσικό Κώστα Παυλόπουλο. Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με παραδοσιακά μουσικά ακούσματα από τη χορωδία του Κώστα Παυλόπουλου.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους Αρκάδες και φίλοι των συλλόγων, ανάμεσα στους οποίους ήταν και η εκδότρια της εφημερίδας Κυνουρία, κυρία Μηλιώ Κουνιά, ο βουλευτής Αρκαδίας κύριος Κώστας Βλάσης και η πολιτευτής Αρκαδίας και συμπατριώτισσα κυρία Εύη Τατούλη. Τη μεγάλη χορηγό των βιβλίων της βιβλιοθήκης του Καστρίου κυρία Ελένη Κωνσταντέλλου εκπροσώπησε ο κύριος Έκτορας Νταιφάς.

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους εκπροσώπους των συλλόγων και τον κόσμο για τη συμμετοχή του και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για πολιτιστικές εκδηλώσεις στο προσεχές μέλλον.

Για τον σύλλογο Καστριτοχωριτών Αττικής
Παναγιώτα Γ. Χαλούλου

Διαβάστε περισσότερα...

Καθαρά Δευτέρα μιας άλλης εποχής

Γράφει  ο Βασίλης Ι. Κοσμάς

Θυμάμαι, μικρό παιδί ήμουνα, κάθε μουτζουροδευτέρα, μετά το μεσημεράκι κατά το απόγευμα, ερχόντουσαν στο σπίτι μας κάποιοι παράξενοι άνθρωποι, αλλιώτικοι, εγώ δεν τους ήξερα, μουντζουρωμένοι, άπλυτοι, ντυμένοι με παλιόρουχα και με καμιά δεκαριά, δεκαπέντε γαιδουρομούλαρα φορτωμένα πάνω στα σαμάρια τους παλιοντενεκέδες, καζάνια, τηγάνια, λαδικά, κατσαρόλες, γαλοκούτια περασμένα σε σύρμα σαν καμπολόι παλιόρουχα ότι μπορεί κανένας να φανταστεί.
Τους υποδεχότανε ο πατέρας μου:... "Αλέξω κέρασε τα παιδιά ένα ποτήρι κρασί", τους κέρναγε η μάνα μου.

Γέμιζε ο δρόμος από κάτω από του Θανάση του Κοσμά μέχρι απάνω το Γεωργουλέκο γαιδουρομούλαρα.

Ο Κοσμόγιαννης στην πλατεία στο Καστρί. Παίζει την αρχέγονη πίπιζα - καραμούζα –.
Τον συνοδεύει με το τούμπανο ο μακαριστός Χριστόφορος Κόκκωνας ( αργότερα έγινε ιερέας).
ΠΗΓΗ: ΠΑΡΝΩΝΙΤΕΣ

 Ο Κοσμόγιαννης το ΄ξερε και είχε ετοιμάσει την πίπιζα, είχε φουσκώσει τα τσαμπούνια του. Τονε παίρνανε λοιπόν και με μουσική από πίπιζα, βαράγανε και τους παλιοτενεκέδες για συνοδεία και πηγαίνανε στην πλατεία. Τότε που η πλατεία ήτανε ακόμα χωμάτινη.

Δένανε τα ζωντανά τριγύρω και πιάνανε το τραγούδι, το χορό και το κρασοπότι. Μέχρι που νύχτωνε για τα καλά και φεύγανε.

-Ρε μπαμπά, ρωτούσα εγώ απορημένος και φοβισμένος μαζί από τις παράξενες φάτσες που έβλεπα, ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;

 -Είναι παιδί μου Μπερνοριάνοι και Δραγαλευίτες, έτσι κάνουνε κάθε χρόνο τη μουτζουροδευτέρα, το ΄χουνε έθιμο.

Έτσι γλένταγε ο κόσμος στα χωριά μας εκείνα τα χρόνια!

Διαβάστε περισσότερα...

Ήθη και Έθιμα της Καθαράς Δευτέρας και της Σαρακοστής

γράφει η Έφη  Χαλούλου Λογοθέτη 

Καθαρά Δευτέρα 

 Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεων και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής. Η λέξη Καθαρή σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

 Κούλουμα και ο χαρταετός

Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε... τη μαζική έξοδο του κόσμου και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας στην φύση.
 Με το χαρταετό πετάμε μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα και υποδεχόμαστε την άνοιξη.

Έθιμα σε όλη την Ελλάδα είναι η λαγάνα και τα νηστίσιμα φαγώσιμα (μαρουλάκια, κρεμύδια και σκόρδα, ταραμάς, ελιές, φασολάδα κ.α.).

 Στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν' αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια. Αντίθετα άλλοι βάφουν μαύρα τα πρόσωπά τους με καπνιά ή μπογιά παπουτσιών, καθώς χορεύουν και μεθούν όλη την ημέρα σε υπαίθριες συγκεντρώσεις.

 Η κυρά Σαρακοστή 

 Σαράντα μέρες κρατά η νηστεία πριν από το Πάσχα.Τόσες νήστεψε και ο Χριστός στην έρημο. Τις τρεις πρώτες μάλιστα μερικές γυναίκες δεν έβαζαν στο στόμα τους τίποτα , παρά νερό!Την τέταρτη βδομάδα έτρωγαν ειδικά φαγητά όπως σούπα , φασολάδα , πετιμέζι.
 Πόσο αργά περνούσε η Σαρακοστή για όσους νήστευαν!!Και παλιά , νήστευαν οι περισσότεροι!!
 Η κυρά Σαρακοστή ήταν το ημερολόγιό τους. Την παρίσταναν σαν μια καλόγρια. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα. Δεν της έκαναν στόμα, γιατί συνέχεια νήστευε.Τα χέρια της ήταν σταυρωμένα γιατί όλο προσευχόταν. Είχε 7 πόδια , όσες και οι βδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν και από ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο.
 Στη Χίο το πόδι το έβαζαν μέσα σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος. Αλλού έκαναν πάνινη την "κυρά Σαρακοστή" και τη γέμιζαν με πούπουλα. Στον Πόντο έπαιρναν μια πατάτα ψημένη ή ένα κρεμμύδι. Έβαζαν μέσα 7 φτερά πούπουλα από κότα , το έδεναν στο ταβάνι και κρεμόταν εκεί όλη τη Σαρακοστή. Κάθε βδομάδα έβγαζαν και από ένα φτερό. Ο "κουκουράς" , όπως το έλεγαν, ήταν ο φόβος των παιδιών. Τώρα η κυρά Σαρακοστή διακοσμεί τα τετράδια των παιδιών, όπου και τη ζωγραφίζουν, την τελευταία βδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα.

Καλή Σαρακοστή!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Ένα συμπεθεριό του παλιού καιρού

Από συμπρατριώτη και   φίλο του blog  ακουσαμε μια ιστορία  που συνέβη πριν από καμιά  ογδονταριά χρόνια  σε  χωριό της περιοχής   και  επειδή μας φάνηκε αστεία λέμε να την μοιραστούμε μαζί σας μπας και  γελάσει λιγάκι  το πικραμένο το  χείλι μας  από τις Τρόικες και τα Μνημόνια:

Τα παλιά λοιπόν τα χρόνια ήτανε... ένα όμορφο   παλικάρι από τον τόπο  μας,  δυο μέτρα άντρας,  που αγάπησε  σε κάποιο άλλο χωριό της Αρκαδίας όχι πολύ μακριά από τα μέρη μας   μια κοπέλα. Και την αγάπησε  όχι τόσο για την ομορφιά της - ήτανε  άσχημη πολύ  η καημενούλα- αλλά για την καλή της την ψυχή και κυρίως  για  την ...προίκα της. Λιόδεντρα,  αμπελοχώραφα, γιδοπρόβατα, λίρες χρυσές και ό,τι άλλο βάζει ο νους σου. 

Ήρθε ο καιρός  που οι γονείς του παλικαριού  έπρεπε  να γνωρίζουν τη νύφη  να δώσουν την ευχή τους και να  περάσουν  δακτυλίδια....

Οι συμπεθέροι έφτασαν στο χωριό με τα μουλάρια, ξεπέζεψαν και προχώρησαν  προς το σπίτι του γαμπρού...

Ο πεθερός - μάγκας παλιός  και μερακλής - βγήκε να τους υποδεχτεί και βλέποντας τη νύφη [είπαμε την είχε αδικήσει στην ομορφιά ο Θεός] έμεινε κάγκελο. Κάτι όμως  η επιλογή του γιου, που τον υπεραγαπούσε και δεν ήθελε να τον στεναχωρήσει,  κάτι η  προίκα,  το κατάπιε,   καμώθηκε πως του άρεσε και έδωσε την ευχή του.

 Έγιναν οι συμφωνίες για τα  προικιά [πατέρα βάλε ακόμα εκατό ο νιος είναι λεβέντης  ( από αυτό το βίντεο στο 55:54) ]  μπήκανε φαρδιές πλατιές και   οι υπογραφές,  δώσανε τα χέρια οι συμπεθέροι,  φίλησε ο γαμπρός τη νύφη,  πέσανε οι ντουφεκιές για τα ξεφωνήματα,  μαζεύτηκε το χωριό  και άναψε το γλέντι.

Σε κάποια στιγμή   που  σηκώθηκε η νύφη  να πάει προς νερού της,  πατέρας και γιος βρέθηκαν  δίπλα δίπλα μόνοι τους. Γυρίζει ο γιος  και  ρωτάει τον πατέρα:

-Μεταξύ μας,  βρε πατέρα,  πώς σου φαίνεται  η νύφη; Την αλήθεια όμως...

- Άκου να σου πω γιε  μου, αποκρίθηκε  ο μάγκας γέρος.   Όποιος έχει σπίτι στη θάλασσα, χωράφι σε ποτάμι και όμορφη γυναίκα  δεν κοιμάται ποτέ... Εσύ θα χορτάσεις ύπνο!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Με τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρο

 του Γιάννη Λογοθέτη

 Η σχέση της οικογένειάς μας  με το Δεσπότη, τον Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρο είναι ιδιαίτερη. Στα μέσα της δεκετίας του 90  μας είχε συμπαρασταθεί όσο κανένας άλλος στην περιπέτεια της υγείας της μητέρας  αλλά και στο κατευόδιο του πατέρα μας του Παπαβασίλη  στάθηκε δίπλα  μας πολύτιμος συμπαραστάτης και πνευματικός πατέρας ...

Άγιες μέρες, μέρες αγάπης  βρέθηκα στην Τρίπολη και με τον αδερφό μου τον Θανάση νιώσαμε την ανάγκη να τον συναντήσουμε, να πάρουμε την ευχή του, να τον ευχαριστήσουμε και να πούμε δυο κουβέντες...

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου2012.  Το ραντεβού είναι για τις δώδεκα το μεσημέρι...

Στην πόρτα του Επισκοπείου, μας υποδέχεται με πλατύ χαμόγελο ο Παπαγιάννης ο Σουρλίγκας ο οποίος έχει φροντίσει για τη συνάντηση. Περνάμε το κατώφλι και μπαίνουμε στο γραφείο του. Λιτό, απλόχωρο, καθαρό, φιλόξενο...

 -Την ευχή σου Δέσποτα!
- Του Χριστού και της Παναγίας...

 Η συζήτηση κρατά περισσότερο από μιάμιση ώρα .... Μιλάμε για θέματα Πίστης, για την οικονομική κρίση, για το φιλανθρωπικό ρόλο της εκκλησίας αλλά και για το κοινωνικό έργο που επιτελείται στη Μητρόπολης Μαντινείας και Κυνουρίας.

 Μαθαίνουμε για τα δύο Γηροκομεία της Τρίπολης που φιλοξενούν περισσότερους από εξήντα γέροντες, για τον Οίκο Τυφλών Τριπόλεως, για το γηροκομείο Λεωνιδίου και το νέο γηροκομείο που χτίζεται στην πρωτεύουσα της Τσακωνιάς. Μαθαίνουμε ακόμα για τις προσπάθειες του Σεβασμιότατου να αξιοποιήσει ακίνητο του Δεκάζειου Γηροκομείου που βρίσκεται εγκαταλελειμμένο στο κέντρο της Αθήνας αλλά και τις δυσκολίες που συναντά από την περίφημη ελληνική γραφειοκρατεία.

 Η κουβέντα φτάνει και στην εκκλησιαστική περιουσία. Στόχος του Μητροπολίτη μας είναι να εντοπίσει, να διασφαλίσει και να αναδείξει την κτηματική περιουσία των μοναστηριών που είναι εγκαταλελειμμένη ή καταπατημένη ώστε να αξιοποιηθεί και να φέρει προϊόντα και έσοδα που θα στηρίξουν ακόμα περισσότερο το φιλανθρωπικό έργο της Μητρόπολης. Η «γη θα μας σώσει» μας λέει χαρακτηριστικά και αναφέρει το παράδειγμα των κτημάτων της Μόνης Σίντζας στο Λεωνίδιο τα οποία ήταν εγκαταλειμμένα και αφημένα στο έλεος του Θεού. « Προ δεκαετίας τα καλλιεργήσαμε, δημιουργήσαμε αποθηκευτικούς χώρους, χτίσαμε Ναό, επισκευάσαμε το πηγάδι, φυτέψαμε οπωροφόρα δέντρα, πορτοκαλιές, μανταρινιές ελιές και φέτος με εθελοντική εργασία κληρικών και λαϊκών βγάλαμε περισσότερους από πέντε τόνους βιολογικές πατάτες οι οποίες μοιράστηκαν στα Ιδρύματα της Μητρόπολης, στα Γηροκομεία, τον Οίκο Τυφλών Τριπόλεως,στις Μονές και τα Φιλανθρωπικά Προγράμματα της Μητρόπολης, στο Λεωνίδιο, και στην Τρίπολη... Το ίδιο σκοπεύουμε να κάνουμε και με τα εγκαταλειμμένα κτήματα όλων των μονών και των ναών της Μητροπόλεώς μας»

 Η συζήτηση προχωρά σε θέματα της περιοχής Καστρίου  και επικεντρώνεται στο Μοναστήρι του Προδρόμου. Από την πρώτη στιγμή διαπιστώνουμε το ξεχωριστό ενδιαφέρον του Δεσπότη μας ο οποίος αξίζει να σημειώσουμε ότι μόνο τον τελευταίο χρόνο έχει επισκεφτεί περισσότερες από δέκα φορές τον Πρόδρομο για να τελέσει ιερές ακολουθίες αλλά και για να παρακολουθήσει την πορεία των εργασιών ανακαίνισης του μοναστηριού. Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα που σηκώνει το ράσο ανασκουμπώνεται και μεταμορφώνεται σε απλό εργάτη στην υπηρεσία του Αγίου.

Χωρίς να μπαίνουμε σε κουραστικές λεπτομέρειες αναφέρουμε επιγραμματικά τα σημαντικότερα σημεία της συνομιλίας που είχαμε για τον Πρόδρομο:

- Η πρώτη φορά που επισκέφτηκε το μοναστήρι ο Δεσπότης μας ήταν τη δεκαετία του 50. Μικρό παιδάκι τότε ήρθε για προσκύνημα από το χωρίο του- Πάπαρι - καβάλα  στο μουλάρι σε ένα ταξίδι που διήρκεσε δυο μέρες .

-Τον Αύγουστο του 2005 ο Μητροπολίτη μας σε συνεννόηση με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως προχώρησε στην άρση του αφορισμού που είχε επιβάλει ο Πατριάρχης Γρηγόριος προς τους κατοίκους της περιοχής Καστρίου λίγο πριν την επανάσταση του 21 παρακινούμενος από τους καλογέρους του μοναστηριού. ( Για το θέμα έχουμε ξαναγράψει εδώ...

- Η μελέτη και το έργο ανακαίνισης του μοναστηριού ξεκίνησε το 2000 με Ευρωπαϊκά κονδύλια μέσω των κοινοτικών προγραμμάτων στήριξης.

- Η πορεία των εργασιών ανακαίνισης προχωράει ικανοποιητικά αφού το μεγαλύτερο μέρος του έργου έχει ολοκληρωθεί. Απομένει η κατασκευή ενός ξύλινου εξώστη και η ανακατασκευή πέντε έξι κελιών τα οποία προορίζονται να γίνουν μουσείο όπου θα φιλοξενηθούν τα κειμήλια του μοναστηριού. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Μητροπόλεως για την ολοκληρωση του έργου απαιτούνται περίπου 50.000 ευρώ. Όλες οι εργασίες γίνονται υπό την εποπτεία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας (έδρα Κόρινθος)

- Σε ερώτημα για τα κειμήλια και τα όσα πολύτιμα υπάρχουν στον Πρόδρομο καθώς και για τις φήμες που κατά καιρούς ακούγονται ότι κάποια απ΄αυτά έχουν χαθεί, πήραμε την εξής απάντηση: Από τα μέσα της δεκαετίας του 90 από τότε δηλαδή που ο Σεβασμιότατος ανέλαβε Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας, έδωσε εντολή λεπτομερούς καταγραφής των αντικειμένων της μονής και κανένα από τα αντικείμενα της λίστας αυτής δεν έχει απολεστεί. Για την περίοδο πριν από την δεκαετία του 90 δεν είναι σε θέση να γνωρίζει, αφού δεν ήταν Μητροπολίτης στην περιοχή μας και επιπλέον δεν υπάρχει απογραφική κατάσταση περιουσιακών στοιχείων.

 - Με πρωτοβουλία του Δεσπότη μας και εθελοντικές δράσεις κληρικών και λαϊκών καθαρίστηκε τον περασμένο Οκτώβριο  το μονοπάτι από τον Πρόδρομο προς το ποτάμι του Τάνου καθώς και το Μετόχι του Αγίου Νικολάου στην Περδικόβρυση . (Σχετικά ρεπορτάζ εδώ και εδώ )

 -Σε αναφορές μας για κάποιους μοναχούς που πέρασαν τα τελευταία χρόνια από τον Πρόδρομο και έφυγαν χωρίς να αφήσουν τις καλύτερες εντυπώσεις, ο Σεβασμιότατος  μας είπε ότι είναι λάθος να υπάρχει μόνο ένας μοναχός αλλά είναι δύσκολο να βρει και να στείλει  δύο ή και περισσότερους μοναχούς στον Πρόδρομο. Χαριτολογώντας μάλιστα και απαντώντας στην ερώτησή μας για το ποιο είναι το όραμά του για το μοναστήρι μας είπε χαμογελώντας:  "Να γίνετε εσείς μοναχοί και  να πάτε στον Πρόδρομο" και συνέχισε: "Στόχος της Μητρόπολης είναι να επανδρωθεί το μοναστήρι με αδελφότητα μοναχών και να είναι σε καθημερινή βάση ανοιχτό στους πιστούς. Μέχρι να δοθεί οριστική λύση στο θέμα θα υπάρχει πρόγραμμα ιερών Ακολουθιών ανά τακτά χρονικά διαστήματα."

 Αποχαιρετώντας τον Σεβασμιότατο μαζί με τις ευχές και τα βιβλία που μας χάρισε αποκομίσαμε την εντύπωση ότι νοιάζεται πραγματικά για το μοναστήρι...

 Ελπίζουμε  ότι με την πνευματική του καθοδήγηση και τη βοήθεια όλων των Καστριτοχωριτών  το μοναστήρι θα αποκτήσει την παλιά του αίγλη, θα ξαναγίνει κέντρο ορθόδοξης πίστης και προσευχής για τα Καστριτοχώρια αλλά και για ολόκληρη την Αρκαδία και μέσω του θρησκευτικού τουρισμού θα  αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης  και προόδου για την περιοχή μας...

Διαβάστε περισσότερα...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ

Το χριστόξυλο(Μακεδονία)

Στα χωριά της Μακεδονίας τις παραμονές των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού ψάχνει στα χωράφια του να βρει το πιο γερό και χοντρό ξύλο. Αυτό το πάει σπίτι του και θα καεί στο τζάκι του σπιτιού όλο το δωδεκαήμερο των γιορτών . Αυτό είναι το χριστόξυλο. Όταν την παραμονή των Χριστουγέννων μαζευτεί όλη η οικογένεια μπροστά στο τζάκι , ανάβουν το χριστόξυλο . Ο λαός λέει ότι καίγεται και ζεσταίνεται ο μικρός Χριστούλης που μόλις γεννήθηκε.

                                                     Το χριστόψωμο

 Είναι το ψωμί που φτιάχνουν οι γυναίκες στην Κρήτη αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Μάλιστα χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Το ζύμωμα είναι μια ολόκληρη ιεροτελεστία. Χρησιμοποιούν ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι , ροδόνερο , μέλι , σουσάμι, κανέλα και γαρύφαλλο. Ζυμώνουν όλα τα υλικά για πολύ ώρα. Παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό και λωρίδες από ζύμη , τις οποίες βάζουν πάνω στην κουλούρα. Στο κέντρο βάζουν ένα καρύδι άσπαστο και στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν με το μαχαίρι λουλούδια ,φύλλα, καρπούς. Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι το χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα δίνοντας πολλές ευχές. 

Τα σπάργανα του Χριστού.

    Είναι ένα έθιμο της Ηπείρου. Οι γυναίκες ετοιμάζουν ζύμη την οποία και ανοίγουν σε λεπτά φύλλα. Τα στεγνώνουν στο φούρνο . Στη συνέχεια στρώνουν ένα ένα φύλλο σε μεγάλο ταψί ρίχνοντας ανάμεσά τους ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς , αμύγδαλα , καρύδια , κουκουνάρι , κανέλα , ζάχαρη. Το κόβουν σε κομμάτια και τα τρώνε την παραμονή των Χριστουγέννων.

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Οι καλικάντζαροι

      Οι ζαβολιάρηδες καλικάντζαροι ανεβαίνουν στη γη από την παραμονή των Χριστουγέννων ως τα Θεοφάνια. Όλο τον υπόλοιπο χρόνο ζουν στο βάθος της γης , όπου πλέκουν και πριονίζουν το δέντρο στο οποίο στηρίζεται η γη μας. Παραμονή λοιπόν των Χριστουγέννων το δέντρο είναι έτοιμο να πέσει , η γη είναι έτοιμη να γκρεμιστεί και οι καλικάντζαροι ανεβαίνουν στην επιφάνεια της γης.

     Δώδεκα νύχτες πηδούν , χορεύουν και αλωνίζουν παντού. Τρυπώνουν στα σπίτια , ανακατεύουν το σπίτι , τα δωμάτια ,την κουζίνα, ανοίγουν τα ντουλάπια και τα πετάνε όλα κάτω. Αν βρουν κάποιον στο δρόμο τον πειράζουν και , αν αυτός τους μιλήσει , τότε του παίρνουν τη μιλιά του!!!!

       Οι καλικάτζαροι φοβούνται τη φωτιά και έτσι οι άνθρωποι τα βράδια κρατούν αναμμένα τα τζάκια. Μάλιστα βάζουν και ένα κόσκινο (μεγάλο σουρωτήρι) έξω από την πόρτα του σπιτιού τους. Οι καλικάτζαροι βλέποντας το κόσκινο θα αρχίσουν να μετρούν μια μια τις τρύπες. Καθυστερούν μέχρι να τις μετρήσουν όλες και μόλις ακούσουν τα λάλημα του κόκορα γίνονται καπνός. Βλέπετε , φοβούνται την ημέρα να εμφανιστούν.

      Τη μέρα όμως των Φώτων ξανατρυπώνουν πάλι κάτω από τη γη λέγοντας :

«φύγετε να φεύγουμε , έρχετ΄ο παπάς  με την αγιαστούρα και με τη βρεχτούρα του»

   Κάτω από τη γη όμως τι να δουν!!!! Ο κορμός του δέντρου που στηρίζει τη γη έχει ξαναθρέψει!!!!!Έτσι αρχίζουν και πάλι να τον πριονίζουν.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΠΑΛΗ ΤΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ ΜΕ ΓΕΡΜΑΝΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ ΤΟ 1943

Βρήκαμε στο facebook ένα ωραίο κείμενο του Αγιαννίτη Παναγιώτη Βλαχάκη, που αναφέρεται στον Ηγούμενο του Προδρόμου, Ιερομόναχο Χριστόφορο Διαμαντάκο, ο οποίος να σημειώσουμε ήταν για περισσότερα από τριάντα χρόνια παπάς στου Καράτουλα.

Το κείμενο περιγράφει την πάλη του Διαμαντάκου με Γερμανό στρατιώτη το 1943 ως εξής...


<< Πέσε Διαμαντάκο θα καεί το Μοναστήρι >>
<< Πέσε κάτω Διάκο΄ θα καεί το μοναστήρι , θα χαθούμε όλοι >>
<< Πέσε κάτω Διαμαντάκο θα μας φάνε ούλους >>

Τρεις εκδοχές για την εντολή που έδινε στον τότε Διάκο και μετέπειτα ηγούμενο του μοναστηριού τον πασίγνωστο σε όλη την περιοχή Χριστόφορο Διαμαντάκο.
Την πρώτη την είχα ακούσει πολλές φορές στο χωριό σαν παράδοση.
Τη δεύτερη την αναφέρει στο βιβλίο του F1 Από τις πηγές του λαού μας ..ΤΟΜ Α σελ 429 –431) Ο Αγιαννίτης Ιωαν. Μ. Αρβανίτης ΔΡΑΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΣΟΡΒΟΝΝΗΣ . Είχε υπηρετήσει σαν δημοδιδάσκαλος στην περιοχή τη δεκαετία του 1950.
Η τρίτη εκδοχή αναφέρεται στο καινούργιο βιβλίο (Οδοιπορικό στα Καστριτοχώρια ΤΑΝΙΑ οδος ΓΙΑΝ. ΧΑΓΙΑ ΗΛ. ΧΑΛΚΙΑ σελ 130 )

Τον Δεκέμβρη του 1943 κοντά στα Χριστούγεννα ανεβήκανε καμμιά δεκαριά Γερμανοί στρατιώτες του στρατού κατοχής , στο Μοναστήρι του Πρόδρομου με σκοπό τον έλεγχο για τυχόν αντάρτες και για πλιάτσικο. Κάποια πουλάκια τους είχαν κελαιδίσει ότι στην περιοχή κρύβονται λίγα παιδαρέλια του εφεδρικού ΕΛΑΣ ( ηταν σε άλλο σημείο). Είχαν όμως καλή πληροφόρηση για τις αποθήκες του μοναστηριού . Οι πολιτισμένοι στρατιώτες κρατούσαν γκαζοντενεκέδες για το λαδί και τσουβαλιά για τα δημητριακά !!!
Σφάξανε τις κότες, στρώσανε τραπέζι και μεθοκοπάγανε με το κρασί του μοναστηριού !!!
Ο δεκαοκτάχρονος τότε διάκος σίγουρα θα καθότανε σε αναμμένα κάρβουνα , το μοναστήρι βλέπεις ηταν το σπίτι του εκεί το έταξε παιδάκι η μάννα του.
Πρόσεξε την κορμοστασιά του ένας γεροδεμένος Γερμανός , θρυλείτε ότι ηταν παλαιστής, τον προκάλεσε να παλέψουν. Όταν ο Λεβέντης νεαρός πέταξε το ράσο του από διάκος αυτόματα έγινε ο ανυπότακτος Χριστόφορος. Δεν τον κράταγε τίποτα δυο φορές βρόντηξε τον Ούννο στην πλακόστρωτη αυλή. << Χιμάει απάνου μου , αρπαζόμαστε και σε μια γυροβολιά τον τίναξα σα σακούλα με φουσκιά >> F1 σελ 430.
Ο τότε ηγούμενος ο παπα Κούτσελας του φώναζε τις παραπάνω φράσεις, σίγουρα μέσα στον πανικό και στην αγωνία του θα έλεγε και άλλες . Τότε οι πολιτισμένοι , οι παλικαράδες βγάλανε τα πιστόλια τους και αγριέψανε. Ποιος ξέρει μέσα στην παραζάλη της μάχης πως λειτούργησε η <<Υπακοή>> στο γέροντα.
Ο Αγέρωχος πολεμιστής άφησε το θρασύδειλο υποκείμενο να τον ρίξει κάτω για να μην καεί το μοναστήρι. Ικανοποιημένα πλέον τα δίποδα που νόμισαν ότι ανέβηκε το Γερμανικό γόητρο τους τσακίστηκαν και φύγανε χωρίς να πάρουν τίποτα. Για περισσότερα διαβάστε τα προαναφερόμενα βιβλία .

Επίσης αναφορές στο μοναστήρι υπάρχουν σε παλιά κείμενα του συμπατριώτη μας κ. Χρ. Κυρκιντάνου , καθώς και στο ιστορικό του μυθιστόρημα<< ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΝΤΑΡΜΟΥ>>.

Υ.Γ Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Ιερέα Ιωάννη Σουρλίγγα


Διαβάστε περισσότερα...

Η εορτή του Αγ. Χαραλάμπους στο Μετόχιον της Ιεράς Μονής Τιμ. Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας

Η εορτή του Αγ. Χαραλάμπους έδωσε την ευκαιρία για μια ακόμη φορά στους λιγοστούς κατοίκους του χωριού Στόλος Κυνουρίας, να ζήσουν ξεχωριστές στιγμές, μιας και σήμερα είχε την τιμητική του το Μετόχιον της Ιεράς Μονής Τιμ. Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στα κτήματα και στον ελαιώνα της Μονής πλησίον του χωριού.

Τις Ιερές Ακολουθίες προς τιμή του Αγίου, τέλεσαν με την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια, Ο Αιδ. Εφημέριος του χωριού π. Ευάγγελος Φουντούλης, καθώς και ο π. Πέτρος Δικαίος εφημέριος Αγ. Πέτρου Κυνουρίας, προσκυνητές και ευλαβείς χριστιανοί προσέτρεξαν...

...για να λάβουν την ευλογία του Αγίου Χαραλάμπους και να τιμήσουν την μνήμη του.

Ο καιρός δεν επέτρεψε την προσέλευση των ευσεβών χριστιανών εκ των χωριών του Καστριού και την ευρύτερη περιοχή της Κυνουρίας, μιας και τα πάντα ήταν κατάλευκα από το χιόνι που έπεσε αργά το βράδυ και τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ευχόμαστε ο Άγιος Χαράλαμπος να σκέπει πάντας και να στηρίζει την Ιερά Μονή και τους κατοίκους του Στόλου που έχουν την τιμή και την ευλογία να έχουν το Μετόχιο αυτό δίπλα στα σπίτια τους.


ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜ. ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΣΤΡΙΟΥ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ



Η Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου, στην καρδιά του Πάρνωνα, επιφυλάσσει στον επισκέπτη ιδιαίτερες και ξεχωριστές εικόνες, καθώς είναι κτισμένη στον κόλπο ενός τεράστιου βράχου απ’ όπου μπορεί ο κάθε προσκυνητής της Ιεράς Μονής να θαυμάσει τη χαράδρα του πόταμου Τάνου, αλλά ταυτόχρονα και την επιμονή των μοναχών που κατόρθωσαν να θεμελιώσουν σε τόσο δύσβατο σημείο τον αρχικό πυρήνα της Μονής, επιλογή απόκρημνης θέσης σε κομβικό σημείο, ανάμεσα στα «Καστριτοχώρια», πιθανότατα δικαιολογείται από την αναζήτηση καταφυγίου από πληθυσμούς που κατέφυγαν εκεί σε δύσκολες εποχές.

Εικάζεται πώς ήταν κάτοικοι του οικισμού Δραγαλεβού οι οποίοι αναζήτησαν εκεί ασφάλεια και θεμελίωσαν τη Μονή περὶ το 930 μ.Χ., ενώ το 1126 μ.Χ. εγκαινιάστηκε ο Ναός, αφιερωμένος στον διδάσκαλο της προσευχής και της μετανοίας, τον Βαπτιστή και Πρόδρομο του Σωτήρος Χριστού, ως κέντρο κοινής συνάντησης, προσευχής και παρηγοριάς. Ωστόσο, η ιδιαίτερη θέση της Μονής και οι περιπέτειες που γνώρισε με το πέρασμα των χρόνων, την οδήγησαν σε εγκατάλειψη, φθορά και κίνδυνο κατάρρευσης.

Χάρη στην πρωτοβουλία του Σεβ. Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, από το 2000 εξασφαλίστηκαν οικονομικοὶ πόροι από τα ΕΣΠΑ για την αναστήλωση και συντήρηση της Μονής. Η πανήγυρη της Μονής ήταν πάντοτε σημείο αναφοράς για χιλιάδες προσκυνητών. Κατά τα παλαιά χρόνια, όταν ακόμη δεν υπήρχαν τα αυτοκίνητα και η τεχνολογία, κατά την εορτή του Μοναστηριού την 5η και 6η Σεπτεμβρίου κάτοικοι από τις γύρω περιοχὲς την Αργολίδα και κυρίως από τον τέως Δήμο Κορυθίου ξεκινούσαν με τα ζώα τους και ύστερα από μία ολόκληρη ημέρα πεζοπορίας έφθαναν στην Μονή για να αποδώσουν τιμή στον θαυματουργό Τίμιο Πρόδρομο. Ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που δεν ήταν δυνατόν να φιλοξενηθούν και να σιτιστούν όλοι εντός της Μονής, οπότε και κατασκήνωναν για δύο ή τρεις ημέρες στον εκτός των τειχών του Μοναστηριού περιβάλλοντα χώρο, και χάρη στους φούρνους που είχε κατασκευάσει το Μοναστήρι έψηναν και μαγείρευαν καλύπτοντας την ανάγκη των προσκυνητών για τροφή.

Η Ιερά Μονή ανέκαθεν είχε ικανή κτηματική περιουσία στην γύρω περιοχή, Βοσκοτόπια Ελαιώνες Σπαρτοχώραφα, Αμπέλια και περβόλια, περιουσία που συνέβαλε στην επιβίωση των Μοναχών της Μονής αλλά και των πτωχών της γύρω περιοχής και όχι μόνο. Στο διάβα της Ιστορίας βλέπουμε την Μονή να χάνει σημαντική κτηματική περιουσία η οποία παραχωρήθηκε στο Κράτος γύρω στο 1952 αλλά και αργότερα, όπως τότε συνέβη και με τις άλλες Ιερές Μονές στην Ελλαδική Επικράτεια.

Συνδεδεμένες άρρηκτα με τα κτήματα ήταν και οι κτηριακές εγκαταστάσεις εκτός της Μονής, που εξυπηρετούσαν τους Μοναχούς που εργάζονταν στα χωράφια ή έπρεπε να ξεχειμωνιάσουν μακριά από την Μονή, δηλαδή τα Μετόχια της Μονής. Η Ιερά Μονή έχει Μετόχι στο Χωριό Περδικόβρυση ( Τσερβάσι ) και στο χωριό Στόλος της Κυνουρίας.

+ Ιερεύς Ιωάννης Κ. Σουρλίγγας









Διαβάστε περισσότερα...

Η Πλάκα και η ιστορία της

Διαβάστε περισσότερα...

Εσπερινός στη Μονή Μαλεβής

Τα εννιάμερα της Παναγίας σήμερα και την τιμητική της έχει το μοναστήρι της Μαλεβής.

Χθες παραμονή της γιορτής, παρουσία πλήθους πιστών τελέστηκε Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός...

.... χοροστατούντος του Αρχιμανδρίτη της Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας π. Θεόκλητου Αθανασόπουλου ο οποίος κήρυξε και τον Θείον Λόγον































Διαβάστε περισσότερα...

Μικρό οδοιπορικό

(Του Γιάννη Λογοθέτη)

Στις ατέλειωτες αυγουστιάτικες περιπλανήσεις εδώ στα χωριά μας, ο δρόμος με έφερε και στο μοναστήρι του Προδρόμου.
Χτισμένο σε απόκρημνο βράχο, 600 μέτρα πάνω απ΄το φαράγγι του Τάνου, απέχει 7 χλμ απ΄του Καράτουλα και θεωρείται ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Πελοποννήσου.

Εντελώς ερασιτεχνικά καταγράφω το οδοιπορικό και επιχειρώ σύντομη ξενάγηση...







Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται μετά το "Διαβάστε περισσότερα". Διαβάστε περισσότερα...

Μικρό οδοιπορικό στο μοναστήρι του Προδρόμου

Επτά χιλιόμετρα από το χωριό μας βρίσκεται το μοναστήρι του Προδρόμου χτισμένο σε απόκρημνα βράχια απέναντι απ΄την Περδικόβρυση. Η άσφαλτος που έπεσε πρόσφατα κάνει εύκολη την πρόσβαση. Από του Καράτουλα υπολογίστε είκοσι λεπτά της ώρας μέχρι να φτάσετε στο μοναστήρι. Από την πλατεία του χωριού μας ξεκινήσαμε σήμερα το μεσημέρι το μικρό οδοιπορικό....

Πλησιάζοντας στη Νέα Χώρα ο δρόμος στενεύει και θέλει προσοχή

Λίγο πάνω από τον Τάνο βλέπουμε το βράχο του Κότρωνα και στη ρίζα του, πίσω από τους θάμνους, υπάρχει η σπηλιά της Αγίας Ελεούσας

Πλησιάζοντας προς το μοναστήρι αγναντεύουμε τον Κότρωνα και το εκκλησάκι του Αγιοστράτηγου

Το μοναστήρι προβάλλει ανάμεσα στους βράχους

Οι αδερφές Τζένη και Καίτη Καραχάλιου ποζάρουν με φόντο το μοναστήρι

Διακόσια μέτρα κάτω απ΄ το μοναστήρι βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Άννας

Η Περδικόβρυση βρίσκεται απέναντι απ΄τον Πρόδρομο

Ανηφορίζοντας για το μοναστήρι

Λόγω εργασιών ανακαίνισης η πόρτα της μονής ανοίγει μια φορά την εβδομάδα. Κάθε Κυριακή από τις 2 το μεσημέρι μέχρι τη δύση του ήλιου

Οι λεπτομέρειες από την είσοδο του μοναστηριού παραπέμπουν σε αρχαιοελληνική τεχνοτροπία

Το εσωτερικό της μονής ....

.... που βρίσκεται υπό αναπαλαίωση

Ο μοναχός Ιωάννης μας είπε ότι χρειάζονται περίπου 150000Ευρώ και δυο μήνες εντατικής δουλειάς για να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Για την ώρα τα έργα έχουν σταματήσει λόγω έλλειψης χρημάτων ...

Ελπίζουμε στην ευαισθητοποίηση όλων των Καστιτοχωριτών ώστε να βρεθούν τα χρήματα και να ολοκληρωθεί η ανακαίνιση του Προδρόμου που θεωρείται ένα από το παλαιότερα μοναστήρια της Πελοποννήσου και αποτελεί, εκτός από τόπο προσκυνήματος και ορθόδοξης πίστης, σπουδαίο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς για το τόπο μας

Η πόρτα που οδηγεί στην είσοδο της σπηλιάς που βρίσκεται πάνω απ΄το Καθολικό του Μοναστηριού κλειστή λόγω των έργων

Η επιγραφή μαρτυρά την παλαιότητα του μοναστηριού. Έτος κτίσις: 1126

Η εικόνα του Αγίου

Το Καθολικό του μοναστηριού

Απολαμβάνουμε τη θέα και την ηρεμία του μοναστηριού

Συζητώντας με τον Γέροντα Ιωάννη. Ο Θανάσης Λογοθέτης με τις Τζένη και Καίτη Καραχάλιου

Ο Γιάννης Λογοθέτης με τις αδερφές Τζένη και Καίτη Καραχάλιου .

Η θέα της γύρω περιοχής μοναδική

Χαλαρές στιγμές και κουβεντούλα στο χώρο που κάποτε αποτελούσε το χοροστάσι των πανηγυριών

Ό,τι έχει απομείνει από τους φούρνους. Εδώ πριν από πολλά χρονιά ο Πανάρετος έψηνε τις γκιόσες

Στο χώρο αυτό οι πιστοί άφηναν τα ζώα τους πριν ανεβούν για προσκύνημα στον Άγιο. Στο βάθος η Περδικόβρυση

Παίρνοντας το δρόμο του γυρισμού σταματήσαμε ψηλά στον Κοκκινόβραχο και είδαμε τα Καστριτοχώρια πνιγμένα στο πράσινο

Διαβάστε περισσότερα...